Οι Ουκρανοί αντιμετώπισαν τους Γερμανούς ως απελευθερωτές, καθώς ήλπιζαν ότι θα τους βοηθούσαν να αποκτήσουν δικό τους ανεξάρτητο κράτος. Στο Κίεβο οι Εβραίοι αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού. Επίτροπος της πόλης ανέλαβε ο γερμανός Έρικ Κοχ, ενώ τη στρατιωτική διοίκηση ανέλαβε ο γερμανός Κουρτ Έμπερχαρντ.
Ο Κουρτ Έμπερχαρντ συναντήθηκε με τους επικεφαλής της αστυνομίας και αποφάσισε την εξόντωση των Εβραίων. Τον σχεδιασμό της επιχείρησης ανέλαβαν ο γερμανός διοικητής, Πολ Γκλόμπελ και ο γερμανός αξιωματούχος Ότο Ρας, οι οποίοι συνεργάστηκαν με ουκρανούς εθνικιστές και αστυνομικούς.

«Όλοι οι Εβραίοι του Κιέβου και των περιχώρων διατάσσονται να παρουσιαστούν στις 8 το πρωί της 29ης Σεπτεμβρίου στη γωνία των οδών Μελνικόφσκι και Ντοκτούροφ, κοντά στο νεκροταφείο. Θα πρέπει να φέρουν μαζί τους οποιοδήποτε έγγραφο που να πιστοποιεί την ταυτότητά τους, καθώς και τα προσωπικά τους είδη. Όποιος παρακούσει τη διαταγή και βρεθεί σε άλλο μέρος της πόλης θα εκτελείται επιτόπου, όπως και κάθε πολίτης που θα εισέλθει σε κατοικία εβραίου και συλληφθεί να κλέβει».
Όλα έγιναν σύμφωνα με τις διαταγές των Ναζί. Στις 28 Σεπτεμβρίου οι Εβραίοι συγκεντρώθηκαν εκεί όπου τους είχαν υποδείξει. Οι περισσότεροι πίστευαν ότι οι Γερμανοί θα ακολουθούσαν τη συνήθη τακτική τους και θα τους μετέφεραν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Ωστόσο, αυτή τη φορά τα σχέδια τους ήταν διαφορετικά. Αρχικά, τους χώρισαν ομάδες 100 ατόμων και τους ζήτησαν να ακολουθήσουν πορεία προς το Μπάμπι Γιαρ, τη χαράδρα που βρισκόταν στο βορειοδυτικό άκρο της πρωτεύουσας.

H εκτέλεση
Στις 29 Σεπτεμβρίου ξεκίνησε η μεγαλύτερη σφαγή Εβραίων που συνέβη εκτός στρατοπέδων. Οι Εβραίοι διατάχθηκαν να βγάλουν τα ρούχα τους και να τακτοποιήσουν τα υπάρχοντά τους. Εάν κάποιος αντιστεκόταν, τον χτυπούσανΤους παρέτασσαν γυμνούς μπροστά από τη χαράδρα και τους εκτελούσαν. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν έως τις 3 Οκτωβρίου ή κατ’άλλους έως την 1η Οκτωβρίου. Υπολογίζεται ότι έχασαν τη ζωή τους περίπου 35.000 Εβραίοι.

Όταν νύχτωσε, αναρριχήθηκε στα πτώματα και δραπέτευσε. Την ίδια τακτική ακολούθησαν και οι υπόλοιποι 28 επιζήσαντες. Τα επόμενα δύο χρόνια, ακολούθησαν χιλιάδες ακόμα εκτελέσεις κομμουνιστών, Ρομά και Εβραίων. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, 100.000 άνθρωποι εκτελέστηκαν τα χρόνια του πολέμου στη χαράδρα Μπάμπι Γιαρ. Μετά την αντεπίθεση των Σοβιετικών, το καλοκαίρι του 1943, οι Γερμανοί προσπάθησαν να αποκρύψουν τα ίχνη των θηριωδιών τους. Ξέθαψαν και έκαψαν τα πτώματα των χιλιάδων εκτελεσθέντων.
Το είδαμε: εδώ




