Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

Ένας νέος χάρτης αποκαλύπτει τα πιο επικίνδυνα μέρη στον κόσμο από άποψη υγείας, σωματικής και οδικής ασφάλειας

Το International SOS and Control Risks, η ομάδα ειδικών πάνω σε θέματα ιατρικής και ταξιδιωτικής ασφάλειας, σχεδίασε πριν λίγες μέρες ένα νέο διαδραστικό χάρτη και τον δημοσίευσε στο ίντερνετ για να ενημερώσει και προστατεύσει τους ταξιδιώτες από πιθανούς κινδύνους.
Ο «Travel Risk Map» δείχνει τα ποσοστά επικινδυνότητας που έχει κάθε χώρα στον κόσμο για το 2018, όσον αφορά στον ιατρικό τομέα, την σωματική ασφάλεια και την ασφάλεια στους δρόμους. Ο χρήστης απλά πληκτρολογεί την πόλη/χώρα που θέλει να επισκεφθεί και αυτόματα ο χάρτης εμφανίζει τα ρίσκα που μπορεί να διατρέξει σε εκείνη την τοποθεσία, βάσει των παραπάνω παραμέτρων.
Σύμφωνα με τον χάρτη, χώρες όπως η Λιβύη, το Μάλι, το Αφγανιστάν και η Συρία εμπεριέχουν τη μεγαλύτερη απειλή για τη σωματική ασφάλεια των ταξιδιωτών, ενώ το Βιετνάμ και η Ταϊλάνδη είναι οι πλέον επικίνδυνες περιοχές όσον αφορά την οδική ασφάλεια.
Το Ipsos Mori Business Resilience Trends Watch 2018 ανακάλυψε πως σχεδόν τα 2/3 των ανθρώπων (63%) πιστεύουν πως οι κίνδυνοι στα ταξίδια έχουν αυξηθεί μέσα στην τελευταία χρονιά, με τις απειλές για σωματική ασφάλεια και τις φυσικές καταστροφές να αποτελούν τους σημαντικότερους παράγοντες για αλλαγή ταξιδιωτικών σχεδίων.
Η μελέτη του Ipsos Mori ανακάλυψε επίσης πως το 58% των ανθρώπων που κάνουν πολλά επαγγελματικά ταξίδια, άλλαξαν το ταξιδιωτικό τους πρόγραμμα λόγω διάφορων απειλών ασφαλείας. Σχεδόν οι μισοί (43%) έπρεπε να τροποποιήσουν τα επαγγελματικά τους ταξιδιωτικά σχέδια λόγω φυσικών καταστροφών, συμπεριλαμβανομένων ακραίων καιρικών συνθηκών.
Παρόλα αυτά, ο νέος αυτός χάρτης δείχνει πως οι παράγοντες κινδύνου σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν μειωθεί σημαντικά, λόγω της βελτιστοποίησης των τοπικών συστημάτων υγείας.
Μπείτε εδώ για να περιηγηθείτε στον Travel Risk Map 2018.


Το είδαμε: εδώ

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Πλιγούρι : Τι θρεπτικά συστατικά μας προφέρει

Αν και ξεχασμένο για πολλά χρόνια, το πλιγούρι έχει επιστρέψει δυναμικά στην ελληνική κουζίνα, ως συστατικό σε διάφορα μαγειρευτά φαγητά και σαλάτες.
Πρόκειται για ένα προϊόν δημητριακών, που προκύπτει από σπασμένους κόκκους σκληρού -συνήθως- σιταριού, το οποίο βράζεται, αφυδατώνεται και τεμαχίζεται.
Αναφορικά με τη θρεπτική του αξία, το πλιγούρι θεωρείται προϊόν ολικής άλεσης, καθώς κατά την επεξεργασία του αφαιρείται μικρή μόνο ποσότητα από το πίτουρο του σιταριού. Έτσι, αποτελεί πλούσια πηγή φυτικών ινών, που βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου και συμβάλλουν στην πρόληψη και αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, ενώ παράλληλα ασκούν καρδιο-προστατευτική δράση, βελτιώνοντας το λιπιδαιμικό προφίλ.
Επιπλέον, το πλιγούρι περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών του συμπλέγματος Β και πολύτιμων μετάλλων και ιχνοστοιχείων, όπως το μαγνήσιο, το μαγγάνιο, ο φώσφορος και ο ψευδάργυρος. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως έχει χαμηλότερη θερμιδική αξία συγκριτικά με το ρύζι ή τα ζυμαρικά, γεγονός που του προσδίδει ένα ακόμη διατροφικό πλεονέκτημα.
Πιο συγκεκριμένα, ένα φλιτζάνι βρασμένο πλιγούρι αποδίδει περίπου 150 θερμίδες, έναντι 250 που μας προσφέρει η αντίστοιχη ποσότητα καστανού ρυζιού.
Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr


Το είδαμε: εδώ

Ποιες είναι οι τροφές που μας χορταίνουν

Υπάρχουν άνθρωποι που παραπονιούνται ότι τρώνε λίγο και παίρνουν κιλά ενώ σε αντίθεση κάποιοι άλλοι τρώνε περισσότερο αλλά δεν παχαίνουν. 
Τα κιλά και το αν μας χορταίνει ένα φαγητό εξαρτάται αφενός από τον κάθε οργανισμό, αφετέρου από το ίδιο το φαγητό. Υπάρχουν επιπλέον κάποιες τροφές που μας χορταίνουν περισσότερο από κάποιες άλλες. Δείτε παρακάτω μερικές από αυτές...
Σύμφωνα με αποτελέσματα μελέτης από το Τμήμα Διατροφής, Άσκησης & Άθλησης του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, στη Δανία, τα γεύματα που βασίζονται σε πηγές φυτικών πρωτεϊνών, όπως τα φασόλια και ο αρακάς είναι πιο χορταστικά απ’ ό,τι εκείνα που βασίζονται στο χοιρινό και το μοσχάρι.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χάνει κανείς βάρος πιο εύκολα, λένε οι ερευνητές. Όπως διαπίστωσαν, όταν οι εθελοντές έτρωγαν την πίτα με τα φασόλια ή τον αρακά, κατανάλωναν στα επόμενα γεύματα της ημέρας κατά 12% λιγότερες θερμίδες απ’ ό,τι όταν έτρωγαν την πίτα με το κρέας.
Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι «οι φυτικής προελεύσεως πρωτεΐνες, που περιέχουν σημαντικά περισσότερες φυτικές ίνες, προκαλούν εντονότερο αίσθημα κορεσμού της πείνας και για περισσότερες ώρες», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Άνν Ράμπεν, καθηγήτρια Πρόληψης & Θεραπείας της Παχυσαρκίας στο πανεπιστήμιο.
baby.gr 


Το είδαμε: εδώ

H κλιματική αλλαγή επηρεάζει το πιάτο μας. Τεύτλα, καρότα, σιτηρά, πατάτες, πουλερικά, γάλα θύματα της αύξησης της θερμοκρασίας

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr
Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ συμβαίνει τώρα. Η αύξηση της θερμοκρασίας παγκοσμίως είναι αδιαμφισβήτητη και φαίνεται από την αύξηση της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας του αέρα και των ωκεανών, την εκτεταμένη τήξη του χιονιού και του πάγου, και την άνοδο του παγκόσμιου μέσου επιπέδου της θάλασσας. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα έχουν αλλάξει σε συχνότητα αλλά και ένταση. Τα επεισόδια καύσωνα έχουν γίνει συχνότερα στις περισσότερες χερσαίες εκτάσεις και η συχνότητα των έντονων καιρικών κατακρημνισμάτων έχει αυξηθεί στις περισσότερες περιοχές. Οι πλημμύρες , η ξηρασία, οι απότομες βροχοπτώσεις, τα ακραία καιρικά φαινόμενα, η κλιματική αλλαγή γενικότερα οδηγούν σε μείωση της αγροτικής παραγωγής, της κτηνοτροφίας και άρα σε μείωση της διαθεσιμότητας τροφής , σε παγκόσμια πείνα και άρα σε υποσιτισμό. Το 1990, 520 εκατομμύρια άνθρωποι απειλήθηκαν με τον κίνδυνο της πείνας σύμφωνα με Αμερικανούς και Βρετανούς επιστήμονες. Ο υποσιτισμός και η πείνα επηρεάζει όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους αλλά κυρίως τα παιδιά.  (WHO, teachers guide, 2008) Επιπλέον  η πείνα η οποία σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην κλιματική αλλαγή, παραμένει μία κύρια αιτία πολέμου και μετανάστευσης.  (Zhang, 2007). 

Η αλλαγή του κλίματος πρόκειται να επηρεάσει αναπόφευκτα-ήδη έχουμε πολλές πρώτες ενδείξεις- τις βασικές απαιτήσεις για την διατήρηση της υγείας, όπως ο καθαρός αέρας και το νερό, η επαρκής τροφή και η ύπαρξη καταλύματος. Κάθε χρόνο, περίπου 800.000 άνθρωποι πεθαίνουν από αιτίες όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση, 1,8 εκατ. από διάρροια που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό και σύστημα αποχέτευσης καθώς και από την κακή υγιεινή, 3,5 εκατ. από τον υποσιτισμό και περίπου 60.000 από φυσικές καταστροφές. Η κλιματική αλλαγή δημιουργεί επίσης νέες προκλήσεις για τον έλεγχο των μολυσματικών ασθενειών. Πολλές από τις μείζονες αιτίες θανάτου είναι τα νοσήματα που συνδέονται με την αλλαγή των κατακρυμνησμάτων, συμπεριλαμβανομένης της χολέρας και άλλων διαρροϊκών ασθενειών, καθώς και ασθενειών όπως η ελονοσία, ο δάγκειος πυρετός και άλλες λοιμώξεις που μεταδίδονται με διαβιβαστές. Εν ολίγοις, η κλιματική αλλαγή απειλεί να επιβραδύνει, ακόμα και να αντιστρέψει την πρόοδο που έχει σημειώσει η παγκόσμια κοινότητα για τη δημόσια υγεία αναφορικά με τις προαναφερθείσες ασθένειες. Οι σταδιακές αλλαγές στη διαθεσιμότητα του γλυκού νερού, οι μεταβολές στην παραγωγή τροφίμων, και η αύξηση της στάθμης της θάλασσας έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν τον κίνδυνο ακόμα και εμφύλιων συρράξεων. 

Εκατομμύρια άνθρωποι σε Αφρική και Ασία απειλούνται με λιμό λόγω της αλλαγής του κλίματος, που επιφέρει δραματικές αλλαγές στην αγροτική παραγωγή και οδηγεί έως το 2050 σε υπερδιπλασιασμό των τιμών των βασικών ειδών διατροφής.
Οι κίνδυνοι για τη μελλοντική παραγωγή των τροφίμων αυξάνονται δραματικά λόγω του ότι η θερμοκρασία ανεβαίνει, ενώ παράλληλα αυξάνονται οι πλημμύρες και τα φαινόμενα ξηρασίας. Ένα μεγάλο μέρος της Αφρικής, τονίζουν, απειλείται με ερημοποίηση.

Το 2050 στη Γη θα κατοικούν 2,5 δισ. άνθρωποι περισσότεροι από ό,τι σήµερα, σύµφωνα µε τις επιστηµονικές προβλέψεις. Είναι λοιπόν απαραίτητο να διπλασιαστεί η παραγωγή τροφίμων μέχρι το 2050, ώστε να αντιμετωπιστεί η αύξηση του πληθυσμού καθώς και η αυξημένη κατανάλωση κρέατος από τους πλουσιότερους καταναλωτές, συνεκτιμώντας ταυτόχρονα τις νέες συνθήκες που θα διαμορφωθούν εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής (απώλεια βιοποικιλότητας, υποβάθμιση της ποιότητας του εδάφους και του νερού).

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στα τρόφιμα
- Ο ζεστός και ξηρός καιρός βλάπτει τα τεύτλα και τα καρότα. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι στο μέλλον θα έχουμε τεύτλα με λιγότερο χρώμα και καρότα με λιγότερη γεύση και κακή υφή.
- Σε περιοχές με συνδυασμό υγρασίας και ζέστης, οι πατάτες είναι περισσότερο ευάλωτες στον καταστρεπτικό περονόσπορο.
- Η άνοδος της θερμοκρασίας και η ξηρασία θα οδηγήσει σε καχεκτικές καλλιέργειες σιταριού και άλλων δημητριακών, που θα οδηγήσει σε αύξηση των τιμών, ενώ το αυξημένο κόστος θα επηρεάσει τις διατροφικές συνήθειες και των ζώων, που τρέφονται κατά βάση με δημητριακά. 
- Όσον αφορά τα ζώα (από τα κοτόπουλα μέχρι τις αγελάδες), που δεν θα μπορέσουν εύκολα να προσαρμοστούν στις νέες, αυξημένες θερμοκρασίες, ενδέχεται να μειωθεί σημαντικά η όρεξή τους (κυρίως στα πουλερικά) με αποτέλεσμα να έχουν πιο σκληρό, πιο ινώδες κρέας.
- Από τα συχνότερα κύματα καύσωνα θα επηρεαστεί και η παραγωγή γάλακτος από τις αγελάδες. Οι επιστήμονες προειδοποιούν για μείωση 10 έως 25%, που μπορεί να φτάσει ακόμη και το 45% σε εξαιρετικά ακραίες καιρικές συνθήκες. 

Είναι σαφές ότι η άνοδος της θερμοκρασίας έχει ίδιες επιδράσεις σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.

Οι φόβοι για τα τρόφιμα και η κίνηση για τα οργανικά προϊόντα έχουν καταστήσει πιο πολύπλοκη τη διαδικασία επιλογής των τροφίμων. Οι αλλαγές στην επιλογή των τροφίμων πρέπει να γίνονται βαθμιαία και με τρόπο τέτοιο, που να συνάδει με τις προτιμήσεις και τον τρόπο ζωής του κάθε ατόμου χωριστά. Το να τρώμε πιο υγιεινά πρέπει να έχει θετική επίδραση στην υγεία μας, χωρίς να μειώνει την απόλαυση της ζωής ή να επηρεάζει τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. 
Η ποιότητα των τροφίµων µπορεί να οριστεί ως το σύνολο εκείνων των χαρακτηριστικών που έχουν σηµασία για τον καθορισµό του βαθµού αποδεκτότητας του καταναλωτή. Αν και η αποδεκτότητα γίνεται αντιληπτή µε τις αισθήσεις, εν τούτοις εκτός από τις οργανοληπτικές ιδιότητες στην αποδεχόµενη ποιότητα ενός προϊόντος συνεισφέρει ένας αριθµός συντελεστών. Η µικροβιολογική ακεραιότητα, άλλοι συντελεστές ασφάλειας και το θρεπτικό περιεχόµενο είναι όλα πολύ σηµαντικά.
Ο καταναλωτής κυριολεκτικά αγνοεί τι καταναλίσκει. Δεν γνωρίζει για παράδειγμα ότι η σύνθεση σε λίπος ενός «βιομηχανικού αυγού» δεν έχει καμία σχέση με αυτήν της κότας που βόσκει στην εξοχή. Ότι το μαύρο ψωμί με μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες έχει υψηλότερη διατροφική αξία από το λευκό. Επιπρόσθετα δεν γνωρίζει και τα συστατικά με τα οποία παρασκευάζονται τα φαγητά που καταναλίσκει ακόμη και στα λεγόμενα εστιατόρια πολυτελείας. Η εμφάνιση των γενετικά τροποποιημένων τροφίμων έδωσε το τελειωτικό κτύπημα στην «αθωότητα» της τροφής μας. Η ποσότητα, η εμφάνιση, η γεύση και το άρωμα δεν εξαρτώνται πια από το σπόρο, το έδαφος, τον καιρό, το πότισμα αλλά από τις παρεμβάσεις στο γενετικό κώδικα του φυτού η του φρούτου. 

Τα τρόφιμα, το νερό, τα ποτά ακόμη και ο αέρας δεν έχουν πλέον το τεκμήριο της καθαρότητας. Η αστικοποίηση του πληθυσμού και η αδυναμία του να καλλιεργεί η να προμηθεύεται τη τροφή του από δικές του πηγές οδήγησε τις τελευταίες δεκαετίες στη βιομηχανική παραγωγή και επεξεργασία των τροφίμων. Οι προσπάθειες για τυποποίηση και ποιοτικό έλεγχο δεν φαίνεται να επιτυγχάνουν πάντα το σκοπό τους και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις από τη «βιομηχανική μόλυνση» του περιβάλλοντος μας δεν είναι δυνατόν ακόμη να αξιολογηθούν. Τα τελευταία χρόνια η ποιότητα αποτελεί πρωταρχικό κριτήριο επιλογής για την αγορά προϊόντων άλλα και υπηρεσιών από τους καταναλωτές. 

Μπροστά στη παγκόσμια αυτή απειλή αποτέλεσμα της κοινωνικής, οικονομικής και κυρίως τεχνολογικής ανάπτυξης εμείς οι καταναλωτές θα πρέπει να επιλέγουμε με προσοχή τη ποσότητα αλλά κυρίως τη ποιότητα των τροφίμων που επιλέγουμε. Η επαρκής ενημέρωση μας για τα τρόφιμα που αγοράζουμε είναι καθήκον της Πολιτείας, των βιομηχανιών, των παραγωγών, των μέσων ενημέρωσης και των ενώσεων των καταναλωτών. 

Η επιστροφή στις ρίζες της διατροφής μας, στη Μεσογειακή διατροφή, οι έξυπνες αγορές στο σούπερ μάρκετ και η σωστή συντήρηση των τροφίμων είναι τα «κλειδιά», ώστε να τρώμε υγιεινά, χωρίς να χρειάζεται να ξοδεύουμε μια περιουσία στο φαγητό. 

Πληθώρα μελετών δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ χαμηλού οικονομικού στάτους και παχυσαρκίας/ ανθυγιεινών διατροφικών συνηθειών, αφού τα άτομα αυτά επιλέγουν συχνά τροφές χαμηλής θρεπτικής αξίας, που είναι πιο οικονομικές. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα τρόφιμα που είναι πλούσια σε trans λιπαρά (τα λεγόμενα «κακά λιπαρά»), σε αλάτι και ζάχαρη, αποτελούν την πρώτη επιλογή στις αγορές αυτών των στρωμάτων, εν αντιθέσει με πιο υγιεινές επιλογές. Για να δώσουμε ένα παράδειγμα, το ψάρι, τα φρούτα και τα λαχανικά, κοστίζουν περισσότερο από μία μπριζόλα ή ένα σακουλάκι πατατάκια ή έναν γύρο σουβλάκι.
Σύμφωνα με μεγάλη μελέτη του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας (ΕΛ.Ι.ΚΑΡ), μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού έχει εγκαταλείψει τη μεσογειακή διατροφή. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το 19% των ανθρώπων που συμμετείχαν στη μελέτη ήταν παχύσαρκοι, 42% υπέρβαροι και 58% ακολουθούσαν καθιστικό τρόπο ζωής, επαναφέρει την ανάγκη να δοθεί και πάλι έμφαση στον μεσογειακό τρόπο διατροφής, που στηρίζεται στην κατανάλωση ελαιολάδου, ψαριών, λαχανικών, φρούτων, δημητριακών, οσπρίων και γαλακτοκομικών. Όλα αυτά μας παρέχουν, αναγκαία θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και μέταλλα, που είναι σημαντικά για άριστη σωματική και πνευματική μας ανάπτυξη.


Το είδαμε: εδώ

Μήπως Καταντήσαμε Λαός Εγωκεντρικών «ωχ - αδερφιστών;»



«Αναρωτιέται» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος
     ΤΡΑΓΙΚΗ η τρέχουσα οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική πραγματικότητα και η εμφανής σε απελπιστικά επίπεδα έλλειψη κάθε θετικής προοπτικής καθώς τελειώνει σε λίγο το 2017, ο  έβδομος χρόνος της ‘τρόικας’ (τώρα είναι 4 και τους λέμε…ΘΕΣΜΟΥΣ).
     Μπροστά μας αναδύεται απειλητικά ο όγδοος χρόνος της δυστυχίας μας και αυτή η πραγματικότητα κάνει επιτακτική, πλέον, την ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς τον φόβο της ΕΞΟΥΣΙΑΣ, αλλά χωρίς υστερικές αντιδράσεις.
     Μήπως, θα αναρωτηθούν κάποιοι από τους υποψιασμένους αναγνώστες και αναγνώστριες του blog, τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες ενδέχεται να υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;
Απαντώ, κατηγορηματικά: ΟΧΙ!...

     Είναι πλέον διάχυτη η διαπίστωση ότι βρισκόμαστε ως κοινωνία, Λαός και Έθνος, στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και μαζί και της  πατροπαράδοτης «ελληνικής αλληλεγγύης».
     Βρισκόμαστε σε βαθύ πηγάδι, όχι σε τούνελ. («Οι Έλληνες είναι χωμένοι σε βαθιά σκατά» είχε πει κάποτε ο τότε Γενικός Διευθυντής του ΔΝΤ Dominique Straus Kahn πριν βουλιάξει ο ίδιος στον βούρκο των δικών του «χαμηλών ενστίκτων...»).
Κολλήσαμε, Συματριώτες!...

     Εάν με τα δεδομένα που βιώνουμε από τον Μάη του 2010 μέχρι σήμερα και όσα εξυφαίνονται εις βάρος μας σε Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο περάσει τελικά στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια ΚΑΜΙΑ ελπίδα να βρεθεί στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε και να σπρώξουμε το Εθνικό μας όχημα, τότε το επόμενο βήμα μας θα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ…
     Θα ακολουθήσει, νομοτελειακά, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που συνθέτουν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ, συστηματικά και με μεθοδική «πλύση εγκεφάλου» από τα περισσότερα ΜΜΕ, μας «έπεισαν» και το υποκαταστήσαμε με το μικροπρεπές... ΕΓΩ!
     Επιτρέψαμε στους επιτήδειους να μας πείσουν υποσχόμενοι «οικονομική ευμάρεια και λεφτά», ότι το νόημα της επιτυχίας είναι ταυτόσημο με το ΕΓΩ…
     Οι σκέψεις μου με τίτλο «Κοιμηθήκαμε Εμίρηδες, ξυπνήσαμε Κακομοίρηδες»  φιλοξενήθηκαν την περασμένη εβδομάδα στα blogs:
     Λησμονήσαμε τόσο εύκολα και τόσο απερίσκεπτα ότι το ΕΓΩ χρειάζεται και άλλα ΕΓΩ για να εδραιώσει την αυθεντική του ύπαρξη και ότι μέσα στο ΕΜΕΙΣ κάθε υγιές και κάθε αυθεντικό ΕΓΩ άνετα διατηρεί τη δημιουργική αυτοτέλειά του!..

     Συν-Έλληνες, συμπατριώτες μου, καιρός να... ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε ξανά το πατροπαράδοτο ΕΜΕΙΣ, που στο παρελθόν μάς οδήγησε να γράψουμε λαμπρές σελίδες στην Ιστορία μας ως Έθνος και ως Λαός…
     Πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και πολύχρωμοι ηγέτες και ψηφοφόροι ας αρνηθούμε επιτέλους την εκφυλιστική αντίληψη πολιτικού κόστους και του οφέλους!...
    Ας προσπαθήσουμε ΟΛΟΙ μαζί ως Έλληνες κοιτώντας μπροστά μας, να δημιουργήσουμε, έστω αμυδρά, την αίσθηση ότι ακόμη υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ…
    Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία, να σβήσει τα φώτα και…Καληνύχτα Ελλάδα!..
     ΔΕΝ νομίζω ότι ήταν επιλογή στην ατομική και συλλογική μας οντότητα να διαγράψουμε το ΕΜΕΙΣ και να σουλατσάρουμε «χαζοχαρούμενοι» κραδαίνοντας την προσωπική μας παντιέρα με μοναδική πάνω της γραμμένη λέξη το… ΕΓΩ!..
     Θα αντιτάξουν κάποιοι φίλοι αναγνώστες καλοπροαίρετα:
     Κύριε Πιπερόπουλε ξεχνάς ότι πάντα μετρούσαμε μπόλικους «ωχ-αδερφιστές;»
     ΟΧΙ, βέβαια, ΔΕΝ το ξεχνώ όπως δεν ξεχνώ ότι πάντοτε είχαμε και πολλούς «ατομιστές» που δουλεύαν ΜΟΝΟ «για την πάρτη τους…»

     Δυστυχώς, όμως, και με αφορμή το οικονομικό μας δράμα και τις κοινωνικές, κοινωνιολογικές, πολιτικές και πολιτιστικές επιπτώσεις του ατομιστές και ωχ-αδερφιστές πολλαπλασιάστηκαν σε βαθμό που αποτελούν πλέον τον κανόνα και όχι τις εξαιρέσεις του…

    Θα κατορθώσουμε «ΕΜΕΙΣ» οι Έλληνες, οι Ελληνίδες και τα παιδιά μας να σηκωθούμε ΟΡΘΙΟΙ, να συμπαρασύρουμε στην ανύψωσή μας και όσους Πολιτικούς το τολμήσουν για να αποσοβήσουμε τον κίνδυνο της Εθνικής μας απαξίωσης επαναφέροντας το πνεύμα της «Ελληνικής Αλληλεγγύης;»

     Εσείς τι λέτε;


Το είδαμε: εδώ

Ημέρα του Παιδιού: 180 εκατομμύρια παιδιά αντιμετωπίζουν χειρότερες προοπτικές από τους γονείς τους

Παρά την συνεχή παγκόσμια πρόοδο, 180 εκατομμύρια παιδιά, δηλαδή 1 στα 12 παιδιά σε όλο τον κόσμο, αντιμετωπίζουν σήμερα χειρότερες προοπτικές από αυτές των γονέων τους. Αυτό αποκαλύπτει ανάλυση της UNICEF που πραγματοποιήθηκε για την Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού.

Σύμφωνα με την ανάλυση, 180 εκατομμύρια παιδιά που ζουν σε 37 χώρες, είναι πιο πιθανό να ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, να είναι εκτός σχολείου ή να χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας βίας, σε σύγκριση με παιδιά που ζούσαν σε αυτές τις χώρες πριν 20 χρόνια. «Ενώ η τελευταία γενιά έχει γνωρίσει τεράστιες, πρωτοφανείς προόδους στο επίπεδο διαβίωσης για τα περισσότερα παιδιά του κόσμου, το γεγονός ότι μια ξεχασμένη μειοψηφία παιδιών έχει αποκλειστεί από αυτές - χωρίς καμιά υπαιτιότητα δική τους ή των οικογενειών τους - είναι απαράδεκτο» δήλωσε ο Laurence Chandy, Διευθυντής της UNICEF για τα δεδομένα, την έρευνα και την πολιτική.
Η UNICEF τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού, η οποία σηματοδοτεί την επέτειο της υιοθέτησης της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, με παγκόσμιες εκδηλώσεις στις οποίες τα παιδιά έχουν τον πρώτο λόγο, εκδηλώσεις με επώνυμους προσκεκλημένους και άλλες κινητοποιήσεις παιδιών σε περισσότερες από 130 χώρες, προσφέροντας στα παιδιά το δικό τους βήμα για να ακουστεί η φωνή τους και να βοηθήσουν ώστε να σωθούν παιδικές ζωές, να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους και να αναπτύξουν πλήρως τις δυνατότητές τους.
Είναι μια μέρα όπου παιδιά από όλο τον κόσμο έχουν τον πρώτο λόγο και εκφράζουν τις ανησυχίες τους για τα ζητήματα στα οποία θα πρέπει να στρέψουν την προσοχή τους οι ηγέτες του κόσμου και που υποστηρίζουν με τη φωνή τους τα εκατομμύρια των συνομηλίκων τους που αντιμετωπίζουν ένα λιγότερο ελπιδοφόρο μέλλον. «Είναι η ελπίδα όλων των γονέων, παντού, να προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες στα παιδιά τους, σε σχέση με αυτές που οι ίδιοι απολάμβαναν όταν ήταν νέοι. Αυτή την Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού, πρέπει να αποτιμήσουμε το πόσα παιδιά βλέπουν τις ευκαιρίες τους να περιορίζονται και τις προοπτικές τους να επιδεινώνονται», πρόσθεσε ο Laurence Chandy.
Μεταξύ άλλων, η ανάλυση της UNICEF αποκαλύπτει ότι:
  • Το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από $1,90 δολάρια την ημέρα έχει αυξηθεί σε 14 χώρες, όπως το Μπενίν, το Καμερούν, η Μαδαγασκάρη, η Ζάμπια και η Ζιμπάμπουε. Η αύξηση αυτή οφείλεται κυρίως σε αναταραχές, συγκρούσεις ή κακή διακυβέρνηση.
  • Η ένταξη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μειώθηκε σε 21 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας και της Τανζανίας, λόγω παραγόντων όπως οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις, η ταχεία αύξηση του πληθυσμού και οι επιπτώσεις των συγκρούσεων.
  • Οι βίαιοι θάνατοι μεταξύ παιδιών ηλικίας κάτω των 19 ετών έχουν αυξηθεί σε επτά χώρες: την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Ιράκ, τη Λιβύη, το Νότιο Σουδάν, τη Συρία, την Ουκρανία και την Υεμένη - που είναι όλες τους χώρες που αντιμετωπίζουν μεγάλες συγκρούσεις.
  • Τέσσερις χώρες - η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Νότιο Σουδάν, η Συρία και η Υεμένη - παρουσίασαν επιδείνωση σε περισσότερους από έναν από τους τρεις τομείς που μετρήθηκαν, ενώ το Νότιο Σουδάν παρουσίασε επιδείνωση και στους τρεις.
«Σε μια περίοδο ταχείας τεχνολογικής αλλαγής που οδηγεί σε τεράστια βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, είναι ακατανόητο το γεγονός εκατοντάδες εκατομμύρια να βλέπουν στην ουσία το βιοτικό τους επίπεδο να χειροτερεύει, δημιουργώντας τους ένα αίσθημα αδικίας, και αντίστοιχα αποτυχίας σε εκείνους που είναι επιφορτισμένοι με τη φροντίδα τους», δήλωσε ο Laurence Chandy και πρόσθεσε ότι «Δεν είναι να απορεί κανείς που αισθάνονται ότι η φωνή τους δεν ακούγεται και το μέλλον τους είναι αβέβαιο».
Άλλη έρευνα της UNICEF, καταδεικνύει ότι τα παιδιά ηλικίας μεταξύ 9-18 ετών σε 14 χώρες ανησυχούν βαθύτατα για παγκόσμια ζητήματα που επηρεάζουν τα ίδια και τους συνομηλίκους τους, συμπεριλαμβανομένης της βίας, της τρομοκρατίας, των συγκρούσεων, της κλιματικής αλλαγής, της άδικης μεταχείρισης προσφύγων και μεταναστών, και της φτώχειας.
Σύμφωνα με την έρευνα:
  • Τα μισά παιδιά και στις 14 χώρες αναφέρουν ότι αισθάνονται να στερούνται τα δικαιώματά τους όταν ερωτήθηκαν πώς αισθάνονται όταν λαμβάνονται αποφάσεις που επηρεάζουν τα παιδιά σε όλο τον κόσμο.
  • Τα παιδιά και στις 14 χώρες εντόπισαν την τρομοκρατία, την κακή εκπαίδευση και τη φτώχεια ως τα μεγαλύτερα ζητήματα για τα οποία ήθελαν να αναλάβουν δράση οι παγκόσμιοι ηγέτες.
  • Σε όλες τις 14 χώρες, η βία κατά των παιδιών αποτελούσε τη μεγαλύτερη ανησυχία, καθώς το 67% ανέφερε ότι ανησυχεί πολύ. Τα παιδιά στη Βραζιλία, τη Νιγηρία και το Μεξικό ανησυχούν περισσότερο για τη βία που πλήττει τα παιδιά, με το 82%, το 77% και το 74% αντίστοιχα, να ανησυχούν για το θέμα αυτό. Τα παιδιά στην Ιαπωνία φαίνεται ότι ανησυχούν λιγότερο, με κάτω από το ένα τέταρτο των ερωτηθέντων παιδιών (23%) να ανησυχούν πολύ.
  • Τα παιδιά και στις 14 χώρες ανησυχούν εξίσου για την τρομοκρατία και την κακή ποιότητα της εκπαίδευσης, καθώς το 65% των παιδιών που ερωτήθηκαν ανησυχούν πολύ για αυτά τα θέματα. Τα παιδιά στην Τουρκία και την Αίγυπτο φαίνεται ότι ανησυχούν περισσότερο για την τρομοκρατία που τα επηρεάζει προσωπικά, 81% και 75% αντίστοιχα. Αντιθέτως, τα παιδιά στις Κάτω Χώρες ανησυχούν λιγότερο ότι η τρομοκρατία θα τα επηρεάσει άμεσα, μόλις το 30%. Τα παιδιά στη Βραζιλία και τη Νιγηρία ανησυχούν περισσότερο για την κακή ποιότητα της εκπαίδευσης ή την έλλειψη πρόσβασης σε αυτή, με περισσότερα από 8 στα 10 παιδιά να ανησυχούν ότι αυτό επηρεάζει τα παιδιά σε όλο τον κόσμο.
  • Περίπου 4 στα 10 παιδιά και στις 14 χώρες ανησυχούν πολύ για την άδικη μεταχείριση των παιδιών προσφύγων και μεταναστών σε ολόκληρο τον κόσμο. Τα παιδιά στο Μεξικό, τη Βραζιλία και την Τουρκία φαίνεται να ανησυχούν πιο πολύ για την άδικη μεταχείριση των παιδιών προσφύγων και μεταναστών σε ολόκληρο τον κόσμο, με σχεδόν 3 στα 5 παιδιά στο Μεξικό να εκφράζουν φόβο, ακολουθούμενα από περισσότερα από τα μισά παιδιά στη Βραζιλία και την Τουρκία. Περίπου το 55% των παιδιών στο Μεξικό ανησυχούν ότι αυτό θα τα επηρεάσει προσωπικά.
  • Σχεδόν τα μισά παιδιά (45%) σε 14 χώρες δεν εμπιστεύονται τους ενήλικες και τους ηγέτες του κόσμου να λαμβάνουν καλές αποφάσεις για τα παιδιά. Η Βραζιλία παρουσιάζει το μεγαλύτερο ποσοστό παιδιών (81%) που δεν εμπιστεύονται τους ηγέτες, ακολουθούμενη από τη Νότια Αφρική στο 69%. Τα παιδιά στην Ινδία έχουν την μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους ηγέτες τους, ενώ μόνο το 30% δεν τους εμπιστεύονται.
  • Ο Μπαράκ Ομπάμα, ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Τζάστιν Μπίμπερ και η Τέιλορ Σουίφτ είναι τα πιο δημοφιλή ονόματα για τα παιδιά για να προσκληθούν στο πάρτι γενεθλίων τους, ενώ ο πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται στις πέντε πρώτες επιλογές σε 9 από τις 14 χώρες. Η παρακολούθηση τηλεόρασης εμφανίζεται ως το νούμερο ένα αγαπημένο χόμπι σε 7 από τις 14 χώρες.
«Η Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού είναι για να ακουγόμαστε και να έχουμε λόγο για το μέλλον μας. Και το μήνυμά μας είναι ξεκάθαρο: εμείς πρέπει να μιλήσουμε για τον εαυτό μας και όταν το κάνουμε, ο κόσμος πρέπει να ακούσει», δήλωσε ο Τζέιντεν Μάικλ, 14χρονος ακτιβιστής και υπερασπιστής των δικαιωμάτων των παιδιών της UNICEF.
cnn.gr


Το είδαμε: εδώ

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Ευαισθητοποίησης για την Κυστική Ίνωση, 19 με 25 Νοεμβρίου

της Αγγελικής Μήλιου, βιολόγου, medlabnews.gr

Η ασθένεια είναι μάλλον άγνωστη στον πολύ κόσμο, αν και είναι η πιο συχνή θανατηφόρα  κληρονομική ασθένεια στην λευκή φυλή.
Η Κυστική Ινωση (ΚΙΝ) είναι μια ανίατη, ιδιαίτερα απειλητική για τη ζωή, γενετική, κληρονομική, μη μεταδοτική ασθένεια. (διαβάστε περισσότερα για την κυστική ίνωση εδώ)

Η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Ευαισθητοποίησης για την Κυστική Ίνωση (European Cystic Fibrosis Awareness Week) καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της «Cystic Fibrosis Europe» (CFE), μιας πανευρωπαϊκής οργάνωσης που εκπροσωπεί τους πάσχοντες από κυστική ίνωση, ίσως το πιο διαδεδομένο κληρονομικό νόσημα στη λευκή φυλή. Το 2017 γιορτάζεται από τις 19 έως τις 25 Νοεμβρίου.

Εκτιμάται ότι περίπου 1 στα 2000-2500 παιδιά γεννιούνται με κυστική ίνωση και συνολικά 50-60 παιδιά το χρόνο στην Ελλάδα (1 παιδί ανά εβδομάδα περίπου). Το 4-5% του γενικού πληθυσμού, δηλαδή 1 στα 20 έως 25 άτομα θεωρείται ότι είναι φορέας του παθολογικού γονιδίου (περίπου 500.000 Έλληνες είναι φορείς). Στην χώρα μας εκτιμάται ότι υπάρχουν πάνω από 800 ασθενείς ενώ η συχνότερη γονιδιακή μετάλλαξη που παρατηρείται στον ελλαδικό χώρο είναι η χαρακτηριζόμενη ως f508del ή ΔF508, η οποία θεωρείται από τις βαρύτερες σε συμπτωματολογία μεταλλάξεις. Συγκριτικά αναφέρεται ότι, παρόλο που, στην Ελλάδα και σε άλλες μεσογειακές χώρες, η Μεσογειακή Αναιμία εμφανίζει ποσοστό φορέων περίπου διπλάσιο (8-10%), λόγω της ενημέρωσης και του εκτεταμένου προγράμματος προγεννητικού ελέγχου που έχει εφαρμοσθεί τα τελευταία 20 χρόνια, οι γεννήσεις ασθενών παιδιών δεν ξεπερνούν τις 5 κάθε χρόνο. Επομένως, από την άποψη της γέννησης νέων πασχόντων, η Κυστική Ίνωση είναι μακράν η πιο διαδεδομένη κληρονομική νόσος στην Ελλάδα. Κατά εντελώς παράδοξο τρόπο, είναι μια πάθηση μάλλον άγνωστη στην κοινή γνώμη, ενώ, ακόμη και μεταξύ των ιατρών, η εικόνα για τη νόσο είναι ασαφής ή παρωχημένη.

Το χρονικό της Κ.Ι.

1705 - Σε ένα βιβλίο λαογραφικού περιεχομένου αναφέρεται ότι ένα παιδί με αλμυρή γεύση είναι μαγεμένο.
1857 - Σε βιβλίο Παιδικών Τραγουδιών και Παιχνιδιών από την Ελβετία περιλαμβάνεται το μεσαιωνικό γνωμικό: "Αλίμονο στο παιδί που το φιλί στο μέτωπό του έχει γεύση αλμυρή, γιατί είναι μαγεμένο και σύντομα θα πεθάνει".
1938 - Η Δρ Dorothy Andersen περιγράφει για πρώτη φορά την Κυστική Ίνωση, ονομάζοντάς την Κυστική Ίνωση του παγκρέατος.
1946 - Οι di Sant' Agnese και Andersen αναφέρουν για πρώτη φορά τη χρήση αντιβιοτικών κατά πνευμονικών λοιμώξεων σε ασθενείς με Κυστική Ίνωση.
1953 - Ο di Sant' Agnese και συνεργάτες του περιγράφουν την ανωμαλία του ιδρώτα στην Κυστική Ίνωση.
1955 - Εξετάζεται η χρήση παγκρεατικών ενζύμων.
1959 - Οι Gibson και Cook περιγράφουν μια ακριβή και ασφαλή μέθοδο για το τεστ ιδρώτα.
1964 - Οι Doershuk, Maththews και συνεργάτες περιγράφουν ένα σύγχρονο ολοκληρωμένο πρόγραμμα θεραπείας.
1978 - Χρησιμοποιούνται για πρώτη φορά παγκρεατικά ένζυμα με εντερικό περίβλημα.
1981-1983 - Περιγραφή των ανωμαλιών στη μεταφορά ηλεκτρολυτών από τους Knowles, Quinton και συνεργάτες.
1989 - Οι Tsui, Riordan και Collins ανακαλύπτουν το γονίδιο της Κυστικής Ίνωσης.
1990 - Διόρθωση του κυτταρικού ελαττώματος στη μεταφορά χλωρίου σε εργαστηριακή καλλιέργεια, με μεταφορά γονιδίων μέσω αδενοϊού.
1992 - Πρώτες δοκιμές γονιδιακής μεταφοράς σε ασθενείς με Κυστική Ίνωση.
(Από το βιβλίο του D.M. Orenstein "Cystic Fibrosis, A Guide for Patient and Family", 3η έκδοση)
Οι ασθενείς με Κυστική Ίνωση και οι οικογένειές τους, όσον αφορά τις ιατρικές εξελίξεις σχετικά με τη νόσο, έχουν κάθε λόγο σήμερα να αντιμετωπίζουν το μέλλον με αισιοδοξία. Τεράστια ποσά δαπανώνται κάθε χρόνο για τη χρηματοδότηση ερευνών για την εξεύρεση νέων θεραπειών για την Κυστική Ίνωση. Και αν ακόμη αποδεικνυόταν αδύνατη η ριζική θεραπεία της Κυστική Ίνωσης, είναι βάσιμη η ελπίδα, με την πρόοδο της ιατρικής, ότι θα μετατραπεί βαθμιαία η πάθηση από μια θανατηφόρο - ή έστω περιοριστική της ζωής - ασθένεια σε μια απλή ενόχληση για τους πάσχοντες. Τα τελευταία χρόνια η έρευνα οδήγησε σε ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών, οι οποίες προσφέρουν σημαντική βελτίωση στη ζωή των ασθενών. 

Η Ευρωπαϊκή εβδομάδα Κυστικής Ίνωσης μας βρίσκει με καλά νέα αφού πριν λίγες μέρες παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά δεδομένα από τις μελέτες του πειραματικού, δραστικού και πολλά υποσχόμενου, για μεγάλο εύρος ασθενών, συνδυασμού δραστικών ουσιών tezacaftor και ivacaftor, ο οποίος δοκιμάστηκε σε άτομα με Κυστική Ίνωση ηλικίας 12 ετών και άνω που έχουν συγκεκριμένες γονιδιακές μεταλλάξεις. Το νέο φάρμακο αναμένεται να καταθέσει αίτηση για άδεια κυκλοφορίας στα τέλη του 2017. Παρουσιάστηκαν ακόμα ιδιαίτερα ενθαρρυντικά  αποτελέσματα από το πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης της Κυστικής Ίνωσης, μεταξύ αυτών και δεδομένα από τη μελέτη χορήγησης θεραπείας με ORKAMBI® (lumacaftor και ivacaftor) σε παιδιά με Κυστική Ίνωση ηλικίας 6-11 ετών που είναι ομόζυγοι της μετάλλαξης F508del, όπως και του KALYDECO® (ivacaftor) σε ασθενείς με Κυστική Ίνωση. Αυτά τα φάρμακα είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά και ήδη κυκλοφορούν στην Ελλάδα και εισάγονται μέσω του ΙΦΕΤ.


Μήνυμα αισιοδοξίας για τη δυνατότητα επιτυχημένης θεραπευτικής παρέμβασης δίνει στους ασθενείς ο Σύλλογος για την Κυστική Ίνωση, μέσω του animation movie με τίτλο «Η Ζωή του Χάρη» το οποίο ήδη κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε ιστότοπους σχετικού περιεχομένου. Σκοπός του Συλλόγου είναι η ενημέρωση για τη σπάνια αυτή ασθένεια και τις δυνατότητες πρόληψής της μέσω του καθημερινού αγώνα που δίνει ο μικρός Χάρης, φανταστικός ήρωας του σποτ, του οποίου η ζωή προβάλλεται από τη γέννηση ως την ενηλικίωσή του.
Στόχος του σποτ είναι να αναδείξει τη σημασία της πρόληψης της πάθησης, αλλά και την αναγκαιότητα για συμμόρφωση και τακτική παρακολούθηση της νόσου, η οποία πλέον με την εξέλιξη της φαρμακοθεραπείας καθίσταται πιο αποτελεσματική.
Πηγές
Σύλλογος για την Κυστική Ίνωση (www.cfathess.gr)
Cystic Fibrosis Worldwide


Το είδαμε: εδώ

Η νύχτα έγινε μέρα στη Λαπωνία από πτώση αστροβολίδας

Ο ουρανός της Λαπωνίας είναι συνέχεια σκοτεινός λόγω της πολικής νύχτας, στο βόρειο Πόλο. Όποιος όμως δει το στιγμιότυπο που κατέγραψε κάμερα θα νομίζει πως βρίσκεται εν μέσω μιας ηλιόλουστης μέρας
Η μεγάλη αστροβολίδα (πιθανόν μετεωρίτης) μπήκε στην ατμόσφαιρα της Γης κι έκανε για λίγο τη νύχτα μέρα, στη βορειότερη περιοχή της Φινλανδίας, τη Λαπωνία.
ο Βρετανός φωτογράφος Tony Bateman κατέγραψε το εντυπωσιακό φαινόμενο κατά λάθος καθώς είχε στήσει τη φωτογραφική μηχανή του για να καταγράψει το περίφημο βόρειο Σέλας. όταν
Ξαφνικά άκουσε κάτι σαν δυνατή έκρηξη και είδε την απίστευτη λάμψη στον ουρανό, όπως μεταδίδει το abc.net.au. Σύμφωνα με τον Jyrki Manninen, φυσικό στο Πανεπιστήμιο του Oulu, το αντικείμενο ήταν πιθανόν ένας μετεωρίτης αλλά θα μπορούσε να είναι και κομμάτι διαστημικού σκουπιδιού.
Οι ειδικοί αναζητούν τώρα το ουράνιο αντικείμενο κάπου στην παγωμένη γη της Λαπωνίας για να διαπιστώσουν τι είναι.
newsbeast.gr


Το είδαμε: εδώ

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Υπήρχαν λιοντάρια στην Αρχαία Ελλάδα; (pics)

Όλοι θα έχετε ακούσει ότι στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχαν λιοντάρια. Όχι βέβαια, ότι κυκλοφορούσαν μέσα στις πόλεις σαν αδέσποτα, αλλά πως υπήρχαν στον ελλαδικό χώρο. Η αλήθεια είναι πως δεν έχει αποδειχτεί ποτέ ότι υπήρχαν λιοντάρια στην Αρχαία Ελλάδα. Οι ισχυρισμοί για την παρουσία τους βασίζονται σε αγάλματα, ψηφιδωτές απεικονίσεις αλλά και στα γραπτά ιστορικών και φιλοσόφων, όπως ο Ηρόδοτος και ο Αριστοτέλης.
Απολίθωμα «Λιονταριού των σπηλαίων» που βρίσκεται στο Μουσείο της Τουλούζ
Οι έρευνες που αφορούν στην παρουσία των λιονταριών αναφέρουν πως το πιο πιθανό είναι ότι τα λιοντάρια που υπήρχαν στην Ευρώπη ήταν απόγονοι των «Λεόντων των σπηλαίων» (Panthera leo spelaea). Τα «Λιοντάρια των σπηλαίων» εξαφανίστηκαν το 10.000 ή το 8.000 π.Χ. Μερικά από αυτά ίσως να ξέφυγαν από τις περιοχές που ζούσαν και να έφτασαν στην Ελλάδα, η οποία κατοικούνταν εκείνη την εποχή. Το πιθανότερο είναι οι κάτοικοι να τα κυνήγησαν τρομοκρατημένοι και να τα σκότωσαν. Το γεγονός επίσης ότι αυτά τα λιοντάρια ζούσαν σε σπήλαια, ενισχύει την άποψη ότι από εκεί προήλθε ο μύθος για το λιοντάρι της Νεμέας.
Παρόλ’ αυτά, τα μόνα απολιθώματα λιονταριών που έχουν βρεθεί στην Ευρώπη, εκτός των «Λιονταριών των Σπηλαίων», είναι στην Ισπανία, στην Ουγγαρία και στην Ουκρανία. Λέγεται πως τα λιοντάρια ζούσαν στον Καύκασο και στις γύρω περιοχές μέχρι τον 10ο αιώνα. Αυτό οδήγησε τους επιστήμονες στην υπόθεση ότι αν υπήρχαν λιοντάρια στην Ευρώπη και στον ελλαδικό χώρο, τότε αυτά θα ήταν παρόμοια με τα σημερινά ασιατικά λιοντάρια (Panthera Leo Persica) και όχι τα αφρικανικά (τα ασιατικά είναι λίγο μικρότερα σε μέγεθος). Σήμερα τα ασιατικά λιοντάρια έχουν συνολικό πληθυσμό 650 και ζουν αποκλειστικά στο δάσος του Gir στην Ινδία. Η επιστημονική ονομασία τους, δηλαδή «Πάνθηρας ο λέων ο περσικός», μπορεί να δίνει από μόνη της μια εξήγηση από που προήλθαν και με ποιον τρόπο οι Έλληνες ήρθαν σε επαφή μαζί τους.
Ασιατικό λιοντάρι
Δεν μπορούμε φυσικά να ξεχνάμε ότι οι Έλληνες είχαν ήδη ξεκινήσει το εμπόριο με τους Αιγύπτιους, τους Σύριους και άλλους πολιτισμούς από τον 11ο αιώνα π.Χ., περιοχές όπου ήταν πιθανότερη η παρουσία των λιονταριών, όχι μόνο η φυσική, αλλά και στην τέχνη αυτών των πολιτισμών. Η διαρκής εμπορική επαφή των Ελλήνων με αυτούς τους πολιτισμούς, μπορεί να εξηγεί την ύπαρξη των λιονταριών και στην αρχαία ελληνική τέχνη. Όπως στην «Πύλη των Λεόντων» στην είσοδο των Μυκηνών ή στην «Οδό των Λεόντων» στην Δήλο.
Η «Πύλη των Λεόντων»
Η «Οδός των Λεόντων»
Ίσως λοιπόν, τα λιοντάρια των σπηλαίων να είναι τα μόνα που υπήρξαν στον ελλαδικό χώρο, αρκετά πριν αναπτυχθεί ραγδαία ο ελληνικός πολιτισμός. Ωστόσο ο Ηρόδοτος αναφέρει πως οι Πέρσες στην εκστρατεία τους κατά των Ελλήνων, δέχθηκαν πολλές επιθέσεις λιονταριών όσο διέσχιζαν την Μακεδονία, το 480 π.Χ. Δυο περίπου αιώνες αργότερα, ο Αριστοτέλης αναφέρει πως ο πληθυσμός των λιονταριών στην Ελλάδα ήταν πολύ μικρός. Και οι δυο όμως δεν αναφέρονται σε προσωπικές τους εμπειρίες αλλά βασίζονται σε μαρτυρίες και φήμες της εποχής.
Με βάση τις γραπτές πάντα μαρτυρίες, τα λιοντάρια εξαφανίστηκαν ολοσχερώς από την Ελλάδα το 100 μ.Χ., όπως αναφέρει ο Δίων ο Χρυσόστομος. Η θεωρία για την εξαφάνισή τους γενικότερα από την Ευρώπη, στρέφεται στο ανεξέλεγκτο κυνήγι, ειδικότερα από τους Ρωμαίους, κυρίως λόγω της μεγάλης ζήτησης που υπήρχε γι’ αυτά στις ρωμαϊκές αρένες.
Οι ενδείξεις πάντως που φτάνουν σε εμάς για την ύπαρξή τους είναι μέσα από υποθέσεις, φήμες και μύθους. Προς το παρόν δεν έχουν υπάρξει απτές αποδείξεις για την παρουσία λιονταριών στην Αρχαία Ελλάδα, αν και η παρουσία τους στην αρχαία ελληνική τέχνη και στην μυθολογία είναι ιδιαίτερα συχνή. Το πιθανότερο είναι οι Έλληνες να ήρθαν σε επαφή με λιοντάρια μέσω άλλων πολιτισμών, χωρίς όμως να μπορούμε να αποκλείσουμε με απόλυτη σιγουριά, ότι για κάποια περίοδο υπήρξαν πράγματι στα εδάφη της Μακεδονίας και της Θράκης.


Το είδαμε: εδώ

Loading