Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019

Αβοκάντο: Το κόλπο για να ωριμάσει πιο γρήγορα – Θερμίδες και οφέλη

Το αβοκάντο είναι το μόνο φρούτο που παρέχει μία σημαντική ποσότητα από μονοακόρεστα λιπαρά (το υγιές είδος). Είναι μια γεμάτη φυσικά θρεπτικά συστατικά τροφή και περιέχει σχεδόν 20 βιταμίνες και μέταλλα.
Η κατανάλωση αβοκάντο (και άλλων φρούτων και λαχανικών) έχει συνδεθεί εδώ και πολλά χρόνια με την μείωση του κινδύνου διαφόρων ασθενειών, όπως η καρδιακή νόσος.

Τι προσφέρει το αβοκάντο στην υγεία σας

  • Καρδιακή υγεία: Τα αβοκάντο περιέχουν 25 χιλιοστόγραμμα/ουγγιά φυτικές στερόλες, που ονομάζονται β-σιτοστερόλες. Η τακτική κατανάλωση φυτικής στερόλης συμβάλλει στη διατήρηση υγιών επιπέδων χοληστερόλης.
  • Βελτιώνουν την όραση: Τα αβοκάντο περιέχουν λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, δύο φυτοχημικά που είναι απαραίτητα για την υγεία των ματιών. Αυτά τα δύο καροτενοειδή δρουν ως αντιοξειδωτικά και μπορεί να ελαχιστοποιήσουν τη φυσική (λόγω ηλικίας) φθορά στα μάτια και να μειώσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.
  • Πρόληψη της οστεοπόρωσης: Η βιταμίνη Κ που περιέχει μπορεί να βελτιώσει την υγεία των οστών, αυξάνοντας την απορρόφηση του ασβεστίου και μειώνοντας την ουρική έκκριση (αποβολή από τον οργανισμό μέσω της ούρησης) του ασβεστίου. Η χαμηλή πρόσληψη της βιταμίνης Κ έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος οστών. Το μισό avocado παρέχει περίπου το 25% της ημερήσιας συνιστώμενης πρόσληψης σε βιταμίνη Κ!
  • Καταπολεμάει τον καρκίνο: Τα χαμηλά επίπεδα φολικού οξέος έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού στις γυναίκες. Από την άλλη, η επαρκής πρόσληψη διαιτητικών φολικών οξέων (από τα τρόφιμα, όχι απαραίτητα από τα συμπληρώματα) έχει επίσης δείξει υπόσχεση στην προστασία έναντι των καρκίνων του παχέος εντέρου, του στομάχου, του παγκρέατος και του τραχήλου της μήτρας.

Πόσες θερμίδες έχει ένα αβοκάντο

Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Οργανισμό τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) οι θερμίδες που καταναλώνετε μέσα σε μία ημέρα πρέπει να μετρώνται σε “μερίδες” φαγητού. Δηλαδή να αποτελούν ένα μέτρο του πόση ενέργεια μπορείτε να πάρετε από μια μερίδα κάποιας τροφής.
Με βάση τον “χρυσό κανόνα” μιας διατροφής 2.000 θερμίδων καθημερινά, οι γενικές οδηγίες του FDA για την πρόσληψη θερμίδων από μία μερίδα τροφής είναι:
  • 40 θερμίδες: Χαμηλή πρόσληψη
  • 100 θερμίδες: Μέτρια πρόσληψη
  • 400 Θερμίδες ή περισσότερο: Υψηλή πρόσληψη
Το 1/5 ενός μεσαίου μεγέθους avocado (μία μερίδα, δηλαδή 28 γραμμάρια περίπου) έχει 50 θερμίδες και παρέχει σχεδόν 20 βιταμίνες και ανόργανα συστατικά, καθιστώντας το μια συνολικά καλή επιλογή θρεπτικών ουσιών.

Πώς να ωριμάσετε ένα σκληρό και άγουρο αβοκάντο πιο γρήγορα

  • Τι χρειάζεστε: Ένα μήλο και μία καφέ χάρτινη σακούλα
  • Τι να κάνετε: Βάλτε το μήλο και το αβοκάντο μαζί στην σακούλα. Διπλώστε και κλείστε το άνοιγμα όσο καλύτερα μπορείτε. Αφήστε τα φρούτα να καθίσουν μαζί όλη τη νύχτα και... αυτό ήταν! Το πρωί θα έχετε ένα ώριμο αβοκάντο, έτοιμο να το απολαύσετε.
  • Γιατί λειτουργεί αυτή η μέθοδος: Τα μήλα εκλύουν αιθυλένιο, ένα φυσικό αέριο που απαιτείται στη διαδικασία ωρίμανσης.
αβοκάντο
Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia με πληροφορίες από τα http://www.medicalnewstoday.com, https://www.avocadocentral.com και http://www.purewow.com


Το είδαμε: εδώ

Δείτε πώς μπορείτε να προλάβετε διατροφικά την οστεοπόρωση

Η οστεοπόρωση είναι μια χρόνια σκελετική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από αυξημένο ρυθμό απώλειας οστικής μάζας και σταδιακή μείωση της οστικής πυκνότητας, γεγονός που καθιστά τα οστά πιο εύθραυστα και αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης καταγμάτων.
Σε γενικές γραμμές, οι ηλικιωμένοι, οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό και οι ασθενείς που λαμβάνουν μακροχρόνια αγωγή κορτιζόνης, αποτελούν ομάδες «υψηλού κινδύνου» για την εμφάνιση οστεοπόρωσης.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως πρόκειται για μια νόσο που συνδέεται στενά με τις συνήθειες του τρόπου ζωής και ιδιαίτερα με τη διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα. Πιο συγκεκριμένα, η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D, ξεκινώντας ήδη από τη βρεφική ηλικία, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για το «χτίσιμο» γερού σκελετού, την εξασφάλιση υψηλής μέγιστης οστικής μάζας, καθώς και για τη μακροχρόνια διατήρησή της και τη μείωση του ρυθμού απώλειας, που παρατηρείται με την πάροδο του χρόνου.
Από την άλλη, η πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, το μαγνήσιο, οι βιταμίνες Α και Κ, ο ψευδάργυρος και τα αντιοξειδωτικά συστατικά φαίνεται ότι προάγουν την οστική υγεία, ενώ το ίδιο ισχύει και για τη σωματική δραστηριότητα, που συμβάλλει στη δημιουργία γερών οστών και τη διατήρηση της μυϊκής δύναμης και ταυτόχρονα, βελτιώνει την ισορροπία και περιορίζει την πιθανότητα πτώσεων, που μπορεί να οδηγήσουν σε κατάγματα.
Στον αντίποδα, το κάπνισμα, η σωματική αδράνεια, η υψηλή κατανάλωση αλκοόλ, το πολύ χαμηλό αλλά και το αυξημένο σωματικό βάρος, αποτελούν βασικούς παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της νόσου.
Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr


Το είδαμε: εδώ

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019

Κεμπάπ με σπιτική κέτσαπ σε πιτούλες

ΥΛΙΚΑ - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Υλικά συνταγής
για το κεμπάπ
500γρ. κιμάς αρνίσιος
500γρ. κιμάς μοσχαρίσιος
8 πιτούλες αράβικες
1 αυγό μεγάλο
1 κρεμμύδι, μεγάλο, ψιλοκομμένο
4 κ.σ. ελαιόλαδο
⅓ φλιτζ. δυόσμος
⅓ φλιτζ. μαϊντανός ψιλοκομμένος
1 κ.γ. κύμινο
αλάτι
πιπέρι
για τη σπιτική κέτσαπ
8 κ.σ. πελτέ ντομάτας
3 κ.σ. κεφαλοτύρι τριμμένο
2 κ.σ. ζάχαρη άχνη
1 σκελίδα σκόρδο λιωμένο
2 κ.σ. ξύδι
4 κ.σ. ελαιόλαδο

**********

Διαδικασία συνταγής
Σε μπολ βάζουμε τον κιμά και όλα τα υπόλοιπα υλικά, μαζί εκτός απο τις πιτούλες και τα υλικά για την σπιτικη κέτσαπ.
Ζυμώνουμε καλά, για αρκετά λεπτά, ώστε το μείγμα να γίνει ομοιόμορφο και να ενωθούν όλα τα υλικά μαζί. Ζυμώνουμε με βρεγμένα χέρια.
Αφήνουμε το μείγμα να ξεκουραστεί στο ψυγείο, για τουλάχιστον 1 ώρα.
Πλάθουμε με βρεγμένα χέρια, ισόπαχα σε κυλινδρικό μέγεθος ,ανάλογα με το μέγεθος που θέλουμε να τους δώσουμε. Έτσι θα ψηθούν ομοιόμορφα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο μας στους 200 °C.
Ψήνουμε στο φούρνο, στις αντιστάσεις, στους 180 °C, σε ταψάκι με ελάχιστο νερό και λάδι. Όταν τα κεμπάπ μας πάρουν χρώμα, μετά από περίπου 20 λεπτά, τα βγάζουμε από το φούρνο.
Εναλλακτικά, λαδώνουμε καλά τη σχάρα του φούρνου μας και τοποθετούμε τα κεμπάπ πάνω στη σχάρα. Κάτω από τη σχάρα τοποθετούμε ταψάκι με νερό ώστε να τρέχουν μέσα τα ζουμιά από τα κεμπάπ. Ψήνουμε στους 180 °C.
Ψήνουμε στο φούρνο τις πιτούλες για μερικά λεπτά.
Την ώρα που ξεκουράζουμε τον κιμά μας, φτιάχνουμε τη σπιτική κέτσαπ αναμειγνύοντας όλα τα υλικά μαζί.
Σερβίρουμε τα κεμπάπ μας ζεστά, με τις πίτες και τη σπιτική κέτσαπ.


Το είδαμε: εδώ

Φέτα: Τι προσφέρει και τι κινδύνους κρύβει – Διατροφικά στοιχεία

Η φέτα είναι ένα καθαρά ελληνικό προϊόν. Γι’ αυτόν το λόγο η Ελλάδα έχει κερδίσει διεθνή αναγνώριση με την Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης της φέτας, κάτι που σημαίνει ότι κάθε τυρί που παράγεται με την μέθοδο που φτιάχνεται η φέτα στην Ελλάδα, πρέπει να φτάνει στον καταναλωτή με την ονομασία «φέτα» και να αναφέρεται η ελληνική του προέλευση.
Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων λατρεύει την φέτα. Αλλά γνωρίζετε τι μας προσφέρει διατροφικά;

Η φέτα είναι γεμάτη με θρεπτικά συστατικά

Μόλις 28 γραμμάρια φέτας έχουν:
  • Θερμίδες: 74
  • Λίπος: 6 γραμμάρια
  • Πρωτεΐνη: 4 γραμμάρια
  • Υδατάνθρακες: 1,1 γραμμάρια
  • Ριβοφλαβίνη: 14% της Ημερήσιας Συνιστώμενης Ποσότητας (ΗΣΠ)
  • Ασβέστιο: 14% της ΗΣΠ
  • Νάτριο: 13% της ΗΣΠ
  • Φώσφορος: 9% του ΗΣΠ
  • Βιταμίνη Β12: 8% της ΗΣΠ
  • Σελήνιο: 6% του ΗΣΠ
  • Βιταμίνη Β6: 6% του ΗΣΠ
  • Ψευδάργυρος: 5% του ΗΣΠ
Έχει επίσης σημαντικές ποσότητες βιταμινών Α και Κ, φολικό οξύ, παντοθενικό οξύ, σίδηρο και μαγνήσιο.
Επίσης, η φέτα είναι χαμηλότερη σε λιπαρά και θερμίδες από ό,τι τα παλαιωμένα τυριά, όπως τα κασέρια, το τσένταρ και η παρμεζάνα. Τα 28 γραμμάρια τσένταρ ή παρμεζάνας περιέχουν πάνω από 110 θερμίδες και 7 γραμμάρια λίπους.
Επιπλέον, η φέτα περιέχει περισσότερες βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ασβέστιο από ό,τι άλλα φρέσκα τυριά, όπως η μοτσαρέλα, η ρικότα, το τυρί cottage και το κατσικίσιο τυρί.

Η φέτα κάνει καλό στα οστά

Η φέτα είναι μια καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου και πρωτεϊνών, που έχουν αποδειχθεί ότι συμβάλλουν στην καλύτερη υγεία των οστών.
Το ασβέστιο και οι πρωτεΐνες συντελούν στη διατήρηση της οστικής πυκνότητας και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης, ενώ ο φώσφορος βοηθά τα οστά σας να απορροφήσουν το ασβέστιο.
Επιπλέον, το γάλα από πρόβατα και κατσίκες περιέχει περισσότερο ασβέστιο και φώσφορο από το αγελαδινό γάλα. Ως εκ τούτου, ενσωματώνοντας στη διατροφή σας τυριά, όπως η φέτα, θα πετύχετε ευκολότερα την ΗΣΠ ασβεστίου.

Η φέτα κάνει καλό στο πεπτικό σύστημα

Τα προβιοτικά είναι ζωντανά, φιλικά βακτήρια που ωφελούν την υγεία σας. Η φέτα έχει αποδειχθεί ότι περιέχει το προβιοτικό  Lactobacillus plantarum, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 48% των βακτηρίων στην φέτα.
Αυτά τα βακτήρια μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος και του εντέρου, προστατεύοντας τον εντερικό σωλήνα από βακτήρια που προκαλούν ασθένειες, όπως το E. coli και η σαλμονέλα.
Επιπλέον, τα προβιοτικά αυξάνουν την παραγωγή χημικών ενώσεων που αναστέλλουν τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού.
Τέλος, μελέτες σε δοκιμαστικό σωλήνα έχουν δείξει ότι αυτά τα ανθεκτικές βακτήρια και άλλα στελέχη μαγιάς που βρέθηκαν στην φέτα αναπτύσσονται σε περιβάλλον χαμηλού pΗ, κάτι που σημαίνει ότι επιβιώνουν από τα χολικά οξέα.

Η φέτα έχει καλά λιπαρά

Το συζευγμένο λινολεϊκό οξύ (Conjugated linoleic acid - CLA) είναι ένα λιπαρό οξύ που βρίσκεται στα ζωικά προϊόντα. Έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην καλύτερη σύσταση του σώματος, μειώνοντας τη λιπώδη μάζα σε αυτό. Το CLA μπορεί επίσης να βοηθήσει στην πρόληψη του διαβήτη και έχει δείξει αποτελέσματα και κατά του καρκίνου.
Τα τυριά από πρόβειο γάλα έχουν υψηλότερη συγκέντρωση CLA από εκείνα με γάλα αγελάδας ή κατσίκας. Η φέτα περιέχει έως και 1,9% CLA, το οποίο αντιστοιχεί στο 0,8% της περιεκτικότητάς της σε λιπαρές ουσίες.
Και μπορεί αυτό το περιεχόμενο του CLA να μειώνεται μετά την περίοδο ωρίμανσης και κατά την αποθήκευση, ωστόσο μια μελέτη έχει δείξει ότι η χρήση βακτηριακών καλλιεργειών στην παραγωγή του τυριού (όπως γίνεται στην φέτα) συμβάλει στην αύξηση της συγκέντρωσης του CLA.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα έχει τη χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού και την υψηλότερη κατανάλωση φέτας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Πιθανά προβλήματα από την κατανάλωση φέτας

Η φέτα είναι μια καλή πηγή θρεπτικών συστατικών από γαλακτοκομικά προϊόντα. Ωστόσο, λόγω του τρόπου παραγωγής της και των ειδών γάλακτος που χρησιμοποιούνται σε αυτή, θα μπορούσε να έχει κάποια μειονεκτήματα.

Η φέτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (αλάτι)

Κατά τη διαδικασία παρασκευής της φέτας, προστίθεται αλάτι στο τυρόπηγμα. Επιπλέον, κατά την αποθήκευση, το τυρί πρέπει να βυθίζεται σε άλμη με έως και 7% αλάτι.
Το τελικό προϊόν είναι ένα τυρί που έχει αρκετό νάτριο. Συγκεκριμένα η φέτα περιέχει 312 mg νατρίου ανά 28 γραμμάρια σερβιρίσματος, κάτι που αντιστοιχεί στο 13% της ΗΣΠ σε νάτριο. Μια καλή ιδέα για να μειωθεί η περιεκτικότητα της φέτας σε αλάτι είναι να την ξεπλύνετε με νερό πριν την βάλετε στο πιάτο σας.

Η φέτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε λακτόζη

Τα φρέσκα τυριά και τα τυριά με υψηλά επίπεδα λίπους γάλακτος τείνουν να έχουν περισσότερη λακτόζη από τα παλαιωμένα τυριά. Δεδομένου ότι η φέτα είναι ένα φρέσκο ​​τυρί από πλήρες γάλα, έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε λακτόζη από άλλα τυριά, όπως το γκούντα, η παρμεζάνα και το ανθότυρο.
Όσοι είναι αλλεργικοί ή έχουν δυσανεξία στην λακτόζη θα πρέπει να αποφεύγουν την κατανάλωση φρέσκων τυριών, συμπεριλαμβανομένης της φέτας.

Οι έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να καταναλώνουν μη-παστεριωμένη φέτα

Το Listeria monocytogenes (λιστέρια) είναι ένα είδος βακτηρίου που βρίσκεται φυσικά στο νερό και στο έδαφος και το οποίο μπορεί να μολύνει τις καλλιέργειες και τα ζώα.
Οι έγκυες γυναίκες συνιστάται συνήθως να αποφεύγουν την κατανάλωση ωμών λαχανικών και κρεάτων, καθώς και μη-παστεριωμένων γαλακτοκομικών προϊόντων, επειδή είναι πιθανό να είναι μολυσμένα με αυτό το βακτήριο.
Τα τυριά από μη-παστεριωμένο γάλα έχουν υψηλότερο κίνδυνο να μεταφέρουν βακτήρια από ό,τι εκείνα από παστεριωμένο γάλα. Ομοίως, τα φρέσκα τυριά έχουν υψηλότερο κίνδυνο για κάτι τέτοιο σε σχέση με τα παλαιωμένα τυριά, λόγω της υψηλότερης υγρασίας τους.
Ως εκ τούτου, επειδή η φέτα γίνεται με μη-παστεριωμένο γάλα δεν συνιστάται για τις έγκυες γυναίκες.


Το είδαμε: εδώ

Όλα όσα μπορείτε να κάνετε με τη μαγειρική σόδα

Scrub για τα πόδια
Γεμίστε μία λεκάνη με ζεστό νερό και διαλύστε σε αυτήν 3 κουταλιές της σούπας μαγειρική σόδα. Μουλιάστε τα και στη συνέχεια τρίψτε τα με ελαφρόπετρα.

Μανικιούρ / πεντικιούρ
Βουτήξτε ένα βουρτσάκι σε μαγειρική σόδα για να καθαρίσετε τα νύχια και να αφαιρέσετε δυσχρωμίες από παλιά μανό. Ταυτόχρονα θα μαλακώσουν και τα «πετσάκια» σας.

Καταπολέμηση πιτυρίδας
Κάντε μασάζ με μαγειρική σόδα στις ρίζες των μαλλιών σας, αντί να τα λούσετε, και κάντε επαναλάβετε για δύο εβδομάδες, για να αφαιρέσετε κάθε ίχνος πιτυρίδας.

Καθαρισμός βούρτσας
Για να καθαρίσετε τη βούρτσα των μαλλιών σας από λιπαρότητα και υπολείμματα προϊόντων, καλύψτε την με χλιαρό νερό και μία ή δύο κουταλιές του γλυκού μαγειρική σόδα. Στη συνέχεια ξεπλύνετέ την και αφήστε τη να στεγνώσει.

Στεγνό σαμπουάν
Ρίξτε με τα δάχτυλα λίγη μαγειρική σόδα στις ρίζες των μαλλιών (όχι πολλή, για να μην ασπρίσουν τα μαλλιά) και χτενίστε τα, για να απορροφηθεί όλη η λιπαρότητα.

Κατά των ερεθισμών από το ξυραφάκι
Για να ανακουφίσετε τους ερεθισμούς από το ξύρισμα, βάλτε δύο κουταλιές της σούπας σε ένα ποτήρι νερό, ανακατέψτε και απλώστε με τα χέρια σας στα πόδια σας.

Αποτοξίνωση στο αφρόλουτρο
Αν συνηθίζετε να μουλιάζετε στη μπανιέρα κάνοντας αφρόλουτρο, προσθέστε στο νερό μισή κούπα άλατα μπάνιου και μισή κούπα μαγειρική σόδα που θα απομακρύνει τις τοξίνες.

Κατά των βρεφικών εγκαυμάτων
Δυο κουταλιές της σούπας μαγειρική σόδα στο νερό μέσα στο οποίο κάνετε μπάνιο το μωρό σας, θα ανακουφίσει από τα εγκαύματα στην ευαίσθητη περιοχή.

Ομάδα neadiatrofis.gr


Το είδαμε: εδώ

Κοκκινίλες στο σώμα με ή χωρίς φαγούρα. Αιτίες και μέτρα πρόληψης

της Θάλειας Γούτου, κοσμετολόγος, medlabnews.gr
Το δέρμα αποτελεί τον καθρέπτη της υγείας, καθώς μέσω των μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων του (λέγονται τριχοειδή αγγεία) και των νευρικών απολήξεων (δηλαδή των ακροτελευταίων τμημάτων των νεύρων) γίνεται αποδέκτης μηνυμάτων που αφορούν ό,τι συμβαίνει βαθιά μέσα στο σώμα.
Ο κνησμός (φαγούρα) μπορεί να αποτελεί ένδειξη σοβαρού προβλήματος βαθιά μέσα στο σώμα. Όταν ο κνησμός είναι έντονος και παρατεταμένος, και δεν οφείλεται σε δερματοπάθεια, μόλυνση με κάποιο παράσιτο ή σε ψυχογενή αίτια, μπορεί να υποδηλώνει ασθένεια του ήπατος όπως η απόφραξη των χοληφόρων πόρων ή πρόβλημα στο αιμοποιητικό σύστημα όπως η αναιμία, η λευχαιμία και η νόσος του Hodgkin (Χότζκιν)
Οι κοκκινίλες στο σώμα συνήθως οφείλονται σε  δερματίτιδες εξ επαφής, που προκαλούνται συνήθως από την επαφή με κάποια ουσία. Συνήθως συνοδεύονται από εξάνθημα με ή χωρίς φαγούρα. Αν και πολλές φορές είναι δύσκολο να εντοπιστεί το ακριβές αίτιο που τις προκαλεί, συνήθεις περιπτώσεις αποτελούν η επαφή με φυτά, φρούτα ή λουλούδια, χημικές ουσίες, απορρυπαντικά, σαπούνια, χλώριο, συνθετικά υφάσματα κλπ. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις δερματίτιδας που προκαλούνται από καλλυντικά και κοσμήματα. Οι ουσίες που προκαλούν δερματίτιδα εξ επαφής είναι κοινότατες στην καθημερινή ζωή. Είναι ουσίες χαμηλού μοριακού βάρους όπως το νικέλιο, το χρώμιο, η φορμαλδεΰδη κλπ.. Η περισσότερο γνωστή από αυτές τις ουσίες είναι το νικέλιο. Χρησιμοποιείται σε κοσμήματα, στα κουμπιά των τζην παντελονιών κ.ά. και μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα σε αλλεργικά άτομα. Οι αλλεργιογόνες αυτές ουσίες χρησιμοποιούνται δυστυχώς ευρέως σε μία μεγάλη γκάμα προϊόντων καθημερινής χρήσης, γεγονός που μας φέρνει αναπόφευκτα σε συνεχή επαφή μαζί τους.
Η ατοπική δερματίτιδα ή έκζεμα, είναι ένα κόκκινο εξάνθημα, ζεστό με έντονη φαγούρα, το οποίο μπορεί να προσβάλλει διάφορες περιοχές του σώματος. Στους πρώτους μήνες της ζωής του ασθενούς οι βλάβες εντοπίζονται στο πρόσωπο και λιγότερο στο κορμό και στα άκρα (χέρια-πόδια). Η ατοπική δερματίτιδα είναι μία αρκετά συχνή, χρόνια αλλεργική δερματοπάθεια με διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα, που κυμαίνεται από το 10 έως και το 25% του πληθυσμού. Η αιτιολογία της δεν είναι γνωστή με ακρίβεια, πιθανολογείται όμως ότι πρόκειται για έναν συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.
Η νομισματοειδής δερματίτιδα εμφανίζεται σε άτομα άνω των 55 ετών και εκδηλώνεται με κόκκινες κηλίδες σε πόδια, γλουτούς και χέρια. Συνήθη αίτια μπορεί να είναι το στρες, το ξηρό περιβάλλον ή τα πολύ καυτά μπάνια.
Η ερυθρότητα στα εκτεθειμένα στον ήλιο μέρη του ­σώμα­τος, η ανάγλυφη υφή του δέρματος και ο κνησμός είναι τρία χαρακτηριστικά συμπτώματα που μπορεί να οφείλονται σε φωτοδερματοπάθειες, όπως είναι το «πολύ­μορφο εκ φωτός», η «φωτοτοξική» και η «φωτοαλλεργική» δερματίτιδα, καθώς και η «φυτο-φωτοδερματίτι­δα». 

Κοκκινίλες, φαγούρα και ξηροδερμία είναι μόνο μερικά από τα συμπτώματα που εμφανίζει η επιδερμίδα, κυρίως όσο οι θερμοκρασίες παραμένουν χαμηλές.
Κρέμες προσώπου, ρουζ, μακιγιάζ, κολόνιες και κάθε είδους καλλυντικά θεωρούνται υπεύθυνα για τις αλλεργικές δερματίτιδες που πλήττουν κυρίως τις γυναίκες. Το πρόβλημα εντοπίζεται συνήθως στο πρόσωπο, όπου εμφανίζονται διάχυτες κοκκινίλες, που συνοδεύονται από φαγούρα και απολέπιση, ακόμα και μήνες μετά την εφαρμογή του ένοχου καλλυντικού.
Οι κοκκινίλες μπορεί να προκληθούν από διάφορες αλλεργίες που μπορεί να έχεις; Είτε αυτές έχουν να κάνουν με κάποιο φαγητό είτε με κάποιο φυτό που μπορεί να ακούμπησες.
Πολλές φορές μπορεί ακόμα και χωρίς λόγο το δέρμα μας αντιδρά σε μερικά συστατικά που μπορεί να έχουν τα απορρυπαντικά. Μικρή ποσότητα τους ακόμα και μετά από πολύ καλό πλύσιμο των ρούχων με άφθονο νερό μπορεί να έχει μείνει πάνω στο ύφασμα και να περάσει στο δέρμα σου.

Πολλές φορές η ευαισθησία του δέρματος ακόμα και οι κοκκινίλες μπορεί να έχουν να κάνουν με την κληρονομικότητα. Μπορεί να έχει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα και κάποιος άλλος στην οικογένεια σου οπότε καλό είναι να το ψάξεις.
Τα πιάτα που είναι πικάντικα και που έχουν πολλά και παράλληλα καυτερά μπαχαρικά είναι αυτά που μπορούν να αυξήσουν τη θερμοκρασία του σώματος και να προκαλέσουν άμεσα διαστολή των αιμοφόρων αγγείων δημιουργώντας έτσι κοκκινίλες στο δέρμα.
Οι κοκκινίλες στο δέρμα μπορεί να είναι και ένδειξη κάποιας μόλυνσης. Αυτή μπορεί να είναι απλή ή ακόμα και πιο πολύπλοκη. Εξαρτάται βέβαια από τι προήλθε.

Προληπτικά μέτρα για την αντιμετώπιση

- Αποφύγετε το πολύ ζεστό νερό στο μπάνιο προκειμένου να μην προκληθεί υπεραιμία στο δέρμα. Αντιθέτως προτιμήστε νερό κοντά στη θερμοκρασία σώματος.
- Χρησιμοποιήστε ειδικά σαπούνια για το μπάνιο.
- Μετά το μπάνιο να σκουπίζεστε ελαφρά και ποτέ να μην τρίβετε το σώμα με την πετσέτα.
- Πλένετε τα ρούχα στο πλυντήριο και όχι στο χέρι, αποφεύγοντας παράλληλα τη χρήση μαλακτικού.
- Ενυδατώνετε συχνά το σώμα με κάποιο ειδικό προϊόν. Δεν συνιστάται αντίθετα η χρήση κρέμας επάνω σε κοκκινίλες και ερεθισμούς.
- Προτιμάτε τα βαμβακερά ρούχα. Αποφύγετε όσο είναι δυνατόν τα μάλλινα, τα νάιλον και τα συνθετικά υφάσματα.
- Προσέξτε ιδιαίτερα τη διατροφή σας.
- Κόβετε συχνά τα νύχια προκειμένου ν’ αποφευχθούν οι τραυματισμοί κατά το ξύσιμο. Στα νήπια καλό είναι να φοράτε γάντια.
- Αποφύγετε την εφίδρωση.
- Αποφύγετε το στρες


Το είδαμε: εδώ

Αυτές είναι οι τροφές που “διαλύουν” την χοληστερίνη

Δεν είναι μυστικό ότι ορισμένες τροφές μπορεί να σας βοηθήσουν να μειώσετε τα επίπεδα της “κακής” (LDL) χοληστερόλης, η οποία προκαλεί συσσώρευση πλάκας στις αρτηρίες και οδηγεί σε καρδιακή νόσο, καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικό επεισόδιο.
Το να μειωθεί η χοληστερίνη, έχει συνδεθεί με μια “άνοστη” διατροφή. Αλλά οι ειδικοί επισημαίνουν, ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα αληθές. Υπάρχουν τροφές που είναι εύγεστες και ταυτόχρονα ευεργετικές για την μείωση της LDL χοληστερόλης.
Δείτε ποιες τροφές είναι αυτές και προσπαθήστε να τις επιλέγετε περισσότερο στην διάρκεια του εβδομαδιαίου διατροφικού σας προγράμματος, προκειμένου να ρίξετε τα επίπεδα της χοληστερίνης στο αίμα.

Τροφές που βοηθούν να μειώσετε την χοληστερίνη

Μαύρη σοκολάτα

Περιέχει φλαβονοειδή (αντιοξειδωτικές ουσίες) που βοηθούν στην μείωση των επιπέδων της LDL χοληστερόλης. Απλά φροντίστε να την καταναλώνετε με μέτρο. Η σοκολάτα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη και ζάχαρη. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε σκούρα, άγλυκη σκόνη κακάο στη μαγειρική σας, για εξίσου καλά αποτελέσματα.

Αβοκάντο

Περιέχει ελαϊκό οξύ, το οποίο βοηθά στην μείωση της κακής χοληστερόλης στο αίμα σας. Επίσης, το έλαιο από αβοκάντο, το οποίο έχει μια λεπτή, γλυκιά γεύση, μπορεί επίσης να αντικαταστήσει άλλα έλαια στην μαγειρική.

Κόκκινο κρασί

Το κόκκινο κρασί περιέχει ρεσβερατρόλη, μια ουσία που βρίσκεται στην κόκκινη φλούδα των σταφυλιών. Αυτή μπορεί να προστατεύσει τα αιμοφόρα αγγεία από την δημιουργία θρόμβων, ενώ ταυτόχρονα μειώνει την LDL χοληστερόλη.

Μαύρο και πράσινο τσάι

Τόσο το μαύρο, όσο και το πράσινο τσάι περιέχουν ισχυρά αντιοξειδωτικά που ρίζνουν τα επίπεδα χοληστερόλης. Το πράσινο τσάι περιέχει συνήθως περισσότερες από αυτές τις αντιοξειδωτικές ουσίες, καθώς προέρχεται από φύλλα δεν έχουν υποστεί ζύμωση και είναι λιγότερο επεξεργασμένα.

Ξηροί καρποί

Οι ξηροί καρποί είναι πλούσιοι σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα. Έτσι, τα αμύγδαλα, τα καρύδια και τα φιστίκια μπορούν να σας βοηθήσουν στην μείωση των επιπέδων της LDL χοληστερόλης. Απλά, αποφύγετε τους αλατισμένους ξηρούς καρπούς και μην υπερβαίνετε τα 40γρ την ημέρα, επειδή οι ξηροί καρποί έχουν επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες.
Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia με πληροφορίες από το http://www.webmd.com


Το είδαμε: εδώ

Καφές Decafeine: Σου κάνει,τελικά, καλό ή όχι;

Οι άνθρωποι που αγαπούν τον καφέ, θέλουν οπωσδήποτε ένα ποτήρι το πρωί με το που ξυπνήσουν για να αρχίσουν να λειτουργούν. Πολλοί μπορεί να χρειαστούν και δεύτερο όσο πηγαίνουν προς το μεσημέρι, ενώ το απόγευμα ίσως και να επιβάλλεται. Σιγά σιγά, όμως, αυτή η σχέση μπορεί να μετατραπεί σε εξάρτηση και γι’ αυτό κάποιος να θέλει να περιορίσει την ποσότητα που καταναλώνει σε καθημερινή βάση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο λόγος μπορεί ακόμη και να συνδυάζεται με την εμφάνιση συμπτωμάτων, όπως η αϋπνία.
Ο καφές έχει πολλά οφέλη για τον οργανισμό, όπως το γεγονός ότι περιέχει πολλά θρεπτικά συστατικά και αντιοξειδωτικά. Επιστημονικές έρευνες αποδίδουν σε αυτόν το αίσθημα αυξημένης ενέργειας, τη βοήθεια στην καύση του λίπους, τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη Τύπου 2, και πολλά άλλα.  Στον αντίλογο, πολλοί υποστηρίζουν ότι ο καφές κρύβεται πίσω από το αίσθημα καούρας ή και την απορρόφηση μεταλλικών στοιχείων που χρειάζεται ο οργανισμός, όπως ο σίδηρος.
Έχουμε, λοιπόν, να σου πούμε ότι μπορείς να απολαμβάνεις τα οφέλη του καφέ, χωρίς, όμως να προσλαμβάνεις το υψηλό ποσοστό καφεΐνης που έχει, με τον γνωστό και μη εξαιρετέο «ύποπτο», τον ντεκαφεϊνέ. Είναι το εναλλακτικό είδος καφέ που, από τη μία, θα σε βοηθήσει να περιορίσεις ή ακόμη και να σταματήσεις την κατανάλωση του κανονικού καφέ, ενώ, από την άλλη, δε θα σου στερήσει τα οφέλη του.
Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση ντεκαφεϊνέ, παρόλο που έχει λιγότερα θρεπτικά συστατικά από τον καφέ, συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του ορθού, με την προστασία των νευρώνων του εγκεφάλου, ακόμη και τη μείωση της θνησιμότητας, καθώς δρα ενάντια της κατάθλιψης και της φλεγμονής.
Το συμπέρασμα; Αν και τα δύο έχουν τα υπέρ και τα κατά τους, το ντεφεϊνέ φαίνεται να είναι η πιο ασφαλής επιλογή, λόγω των χαμηλών του ποσοστών σε καφεΐνη.

queen.gr


Το είδαμε: εδώ

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

Λίγη μαύρη σοκολάτα την ημέρα κάνει καλό στην όραση


Αν θέλετε να κάνετε ένα δώρο στον εαυτό σας, βάλτε στη ζωή σας την μαύρη σοκολάτα. Μπορεί να ωφελήσει σημαντικά (και) την όρασή σας, αναφέρει η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας (AAO).
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει ότι πολλές μελέτες έχουν δείξει πως οι φλαβανόλες που υπάρχουν στην μαύρη σοκολάτα παρέχουν σημαντικά οφέλη στην υγεία. Οι φλαβανόλες είναι μία ομάδα ουσιών με ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, που ως φαίνεται δρουν ευεργετικά στην καρδιά, τον εγκέφαλο, ακόμα και στη ρύθμιση του σακχαρώδη διαβήτη.
Όπως εξηγεί ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης, NYU Medical School, οι επιδράσεις της μαύρης σοκολάτας στην υγεία έχουν μελετηθεί τόσο σε μεμονωμένες μελέτες όσο και σε συνδυασμένες (μεταναλύσεις).
Μία από τις μεταναλύσεις δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο 2017 στο επιστημονικό περιοδικό Nutrients. Σε αυτή, εξετάστηκαν τα ευρήματα 14 προγενέστερων μελετών στις οποίες είχαν συμμετάσχει περισσότεροι από 508.000 άνδρες και γυναίκες. Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσοι εθελοντές έτρωγαν τακτικά μαύρη σοκολάτα (2 έως τρεις μερίδες των 30 γραμμαρίων η κάθε μία την εβδομάδα) είχαν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη, καρδιοπάθεια και εγκεφαλικό επεισόδιο.
Δύο χρόνια νωρίτερα, είχε δημοσιευτεί στο επιστημονικό περιοδικό Heart άλλη μελέτη, με 20.951 άνδρες και γυναίκες, η οποία έδειξε πως όσοι έτρωγαν έως και 100 γραμμάρια σοκολάτα τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα είχαν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο να εκδηλώσουν καρδιοπάθεια και εγκεφαλικό. Στην πραγματικότητα, ο κίνδυνος εγκεφαλικού ήταν μειωμένος κατά 23% στους λάτρεις της σοκολάτας. Αντίστοιχα, ο κίνδυνος καρδιοπάθειας ήταν μειωμένος κατά 14%.
Ανάλογα ευρήματα είχαν και πολλές άλλες μελέτες ενώ η νεότερη υποδηλώνει πως η μαύρη σοκολάτα μπορεί επίσης να βελτιώσει την οπτική οξύτητα - τουλάχιστον παροδικά.
Τη μελέτη πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Σαν Αντόνιο, στο Τέξας, οι οποίοι συνέκριναν τις επιδράσεις της σοκολάτας γάλακτος και της μαύρης σοκολάτας σε τρεις παραμέτρους της όρασης: την οπτική οξύτητα και την ευαισθησία φωτεινής αντίθεσης στα μικρά και στα μεγάλα γράμματα.
«Η ευαισθησία φωτεινής αντίθεσης είναι ένας δείκτης της οπτικής λειτουργίας, που υποδηλώνει πόσο καλά μπορεί ένα άτομο να ξεχωρίσει τα διάφορα οπτικά ερεθίσματα όταν μειώνεται το κοντράστ, δηλαδή η αντίθεση», εξηγεί ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Ο δείκτης αυτός είναι πολύ σημαντικός για να μπορούμε, π.χ., να βλέπουμε σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού ή όταν έχει ομίχλη. Την ευαισθησία αντίθεσης μπορούμε να την αξιολογήσουμε στο ιατρείο, με ειδική εξέταση».
Στη νέα μελέτη συμμετείχαν 30 ενήλικες, οι οποίοι δεν έπασχαν από οφθαλμοπάθειες. Οι ερευνητές τους ζήτησαν να φάνε σε δύο διαφορετικές περιστάσεις σοκολάτα γάλακτος και μαύρη σοκολάτα. Δύο ώρες αργότερα, τους υπέβαλλαν σε μέτρηση των τριών παραμέτρων της όρασης.
Όπως έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Ophthalmology, και οι τρεις παράμετροι παρουσίασαν βελτίωση έπειτα από την κατανάλωση 47 γραμμαρίων μαύρης σοκολάτας (περιείχε 72% στερεά κακάο).
«Οι βελτιώσεις που παρατηρήθηκαν ήταν μικρές όσον αφορά την οπτική οξύτητα και την ικανότητα διάκρισης μεγάλων γραμμάτων σε συνθήκες μειωμένου κοντράστ», τόνισε ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Αντιθέτως, ήταν σημαντικές όσον αφορά την ικανότητα διάκρισης μικρών γραμμάτων στο μειωμένο κοντράστ, αλλά και όταν αξιολογούσαν οι ερευνητές τις τρεις παραμέτρους συνδυαστικά μεταξύ τους. Την πρακτική αξία αυτού του ευρήματος δεν την ξέρουμε ακόμα, διότι δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί ανάλογη μελέτη στον αληθινό κόσμο (η παρούσα διεξήχθη στο ερευνητικό εργαστήριο). Είναι τόσο πολλά, όμως, τα δεδομένα για τη μαύρη σοκολάτα και τις επιδράσεις της στην υγεία, που προφανώς κάτι υπάρχει εδώ».
Πώς θα μπορούσε, όμως, να επηρεάζει η μαύρη σοκολάτα την υγεία των ματιών; «Δεν το ξέρουμε ακόμα με βεβαιότητα, αλλά υπάρχουν αρκετές θεωρίες», απαντά ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Μία από τις επικρατέστερες είναι ότι αυξάνει την ροή αίματος στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού (φέρει τα κύτταρα-υποδοχείς του φωτός, τα ραβδία και τα κωνία), καθώς και στο οπτικό νεύρο και στο κέντρο της οράσεως στον εγκέφαλο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνεται η βιοδιαθεσιμότητα οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η όραση».
Ειδικά η αυξημένη ροή αίματος στον αμφιβληστροειδή πιθανώς είναι πολύ σημαντική, διότι «ο χιτώνας αυτός, που βρίσκεται βαθιά μέσα στο μάτι, περιέχει πολύ πυκνό δίκτυο αιμοφόρων αγγείων, επομένως μπορεί να είναι αυτός που ωφελείται περισσότερο από τη μαύρη σοκολάτα», συμπληρώνει.
Γιατί δεν παρέχει ανάλογα οφέλη η σοκολάτα γάλακτος; «Προφανώς είναι θέμα περιεκτικότητας σε φλαβανόλες», λέει ο ειδικός. «Η μαύρη σοκολάτα έχει πολύ υψηλή περιεκτικότητα στις ουσίες αυτές, αναλόγως βεβαίως με την περιεκτικότητά της σε στερεά κακάο. Στη νέα μελέτη, για παράδειγμα, η περιεκτικότητα της μαύρης σοκολάτας σε φλαβανόλες ήταν 316,3 mg ανά 47 γρ. τροφίμου».
Αντιθέτως, η περιεκτικότητα της σοκολάτας γάλακτος σε φλαβανόλες είναι χαμηλή: μόλις 40 mg ανά 47 γρ. στη μελέτη του JAMA Ophthalmology. Επιπλέον, η σοκολάτα γάλακτος περιέχει και πολύ περισσότερα λιπαρά και ζάχαρη, επομένως σε περίπτωση υπερκατανάλωσης υπάρχει αυξημένος κίνδυνος παχυσαρκίας και διαβήτη.
«Ασφαλώς θα ήταν πρόωρο να συστήσουμε σε έναν άνθρωπο που δεν τρώει σοκολάτα, να την βάλει στη ζωή του για να βλέπει καλύτερα», τονίζει ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Αν, όμως, του αρέσει ήδη η σοκολάτα, δεν υπάρχει λόγος να τη στερηθεί. Απλώς θα ήταν προτιμότερο να προσπαθήσει να συνηθίσει την, κατά κανόνα πιο πικρή, μαύρη σοκολάτα, η οποία αφενός έχει υψηλή περιεκτικότητα σε στερεά κακάο, αφετέρου μικρή δυνατότητα να δημιουργήσει άλλα προβλήματα (όπως ο διαβήτης και η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια) όταν καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες».


Το είδαμε: εδώ

Υποξεία θυρεοειδίτιδα: Με ποια συμπτώματα εκδηλώνεται και πως αντιμετωπίζεται


Οι παθήσεις του θυρεοειδούς δεν είναι μόνο ο υποθυρεοειδισμός, ο υπερθυρεοειδισμός ή η νόσος Hashimoto. Υπάρχουν πολλές διαταραχές που μπορεί να τον προσβάλλουν και οι οποίες δεν γίνονται πάντοτε αμέσως αντιληπτές.
Μία από τις λιγότερο γνωστές στο ευρύ κοινό είναι η υποξεία θυρεοειδίτιδα, μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από επώδυνη διόγκωσή του εξαιτίας φλεγμονής και η οποία σε πολλές περιπτώσεις εμφανίζεται μετά από μία ίωση του ανώτερου αναπνευστικού, όπως η γρίπη ή η παρωτίτιδα.
Όπως εξηγεί η ενδοκρινολόγος Παρή Ράπτη, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μιλάνου, η υποξεία θυρεοειδίτιδα μπορεί να προκαλέσει διάφορα συμπτώματα. Πολλοί ασθενείς (αλλά όχι όλοι) αναφέρουν ως πρώτο σύμπτωμα πόνο στην ανατομική θέση του θυρεοειδούς αδένα.
Οι ασθενείς μπορεί ακόμα να αισθάνονται έντονη καταβολή δυνάμεων, μυαλγία και κακοδιαθεσία. Ο θυρεοειδής τους γίνεται ολοένα και πιο ευαίσθητος στο άγγιγμα και μπορεί να εμφανίσουν πυρετό ο οποίος είναι χαμηλός (μέχρι 38,3 βαθμούς Κελσίου) και φθάνει ακόμα και τους 40 βαθμούς.
Ο πόνος που νιώθουν δεν είναι πάντα σταθερός, αλλά συχνά μοιάζει να μετατοπίζεται από τη μία πλευρά του θυρεοειδούς στην άλλη. Μπορεί ακόμα να εξαπλώνεται στη γνάθο και στο αυτί, στη μία κυρίως πλευρά του κεφαλιού, καθώς και να εντείνεται με τη στροφή του κεφαλιού ή όταν ο ασθενής καταπίνει.
«Η φλεγμονή μπορεί να αφορά τον έναν λοβό του θυρεοειδούς ή και τους δύο ή τα συμπτώματα να εναλλάσσονται από τον ένα λοβό στον άλλο», εξηγεί η κυρία Ράπτη. «Επιπλέον, κατά την ψηλάφηση διαπιστώνεται ότι ο θυρεοειδής είναι μέτρια διογκωμένος έως διπλάσιος από το φυσιολογικό, μερικές φορές σκληρός και ασύμμετρος».
Η υποξεία θυρεοειδίτιδα μπορεί να εμφανίζει και άλλα συμπτώματα. «Στις αρχικές φάσεις της, η κλινική εικόνα μπορεί να συνοδεύεται από συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού εξαιτίας καταστροφής των θυρεοειδικών κυττάρων και την έκχυση των θυρεοειδικών ορμονών στην κυκλοφορία του αίματος», λέει η κυρία Ράπτη.
Τα συμπτώματα μοιάζουν με εκείνα του υπερθυρεοειδισμού, συμπεριλαμβάνονται ευερεθιστότητα, άγχος, νευρικότητα, δυσκολίες συγκέντρωσης, διάρροια, απότομη απώλεια βάρους, ταχυπαλμία ή αρρυθμία, αυξημένη σωματική θερμοκρασία που συχνά οδηγεί σε αυξημένη εφίδρωση και τρέμουλο.
Τα συμπτώματα αυτά είναι παροδικά και συχνά ακολουθούνται από συμπτώματα υπολειτουργίας του θυρεοειδούς, δηλαδή υποθυρεοειδισμού. Έτσι, οι ασθενείς μπορεί να εκδηλώσουν συμπτώματα όπως εκείνα της υπολειτουργίας του θυρεοειδούς, όπως τριχόπτωση, δυσανεξία στο κρύο, δυσκοιλιότητα, απότομη αύξηση του σωματικού βάρους, βαριά έμμηνο ρύση και κατάθλιψη.
«Αυτές οι διαταραχές της θυρεοειδικής λειτουργίας δεν εμφανίζονται σε όλους τους ασθενείς», διευκρινίζει η κυρία Ράπτη. «Στην πλειονότητα των ασθενών, εξάλλου, η θυρεοειδική λειτουργία αποκαθίσταται τελικά. Εμφανίζονται όμως συχνές υποτροπές».
Η Αμερικανική Εταιρεία Θυρεοειδούς (American Thyroid Association - ATA) υπολογίζει ότι χρειάζονται 12-18 μήνες έως ότου εξομαλυνθεί η λειτουργία του θυρεοειδούς. Απαιτούνται επίσης 1-3 μήνες για να υποχωρήσει ο πόνος που προκαλεί.
Το στάδιο που εμφανίζονται συμπτώματα όπως εκείνα του υπερθυρεοειδισμού συνήθως διαρκεί λιγότερο από 3 μήνες, ενώ το στάδιο του υποθυρεοειδισμού μπορεί να διαρκέσει άλλους 9-15 μήνες. Στο 5% των περιπτώσεων όμως υπάρχει ενδεχόμενο μόνιμου υποθυρεοειδισμού.
Η υποξεία θυρεοειδίτιδα δεν είναι πολύ συχνή. Σύμφωνα με διεθνείς στατιστικές σε ετήσια βάση καταγράφονται περίπου 12 περιπτώσεις ανά 100.000 πληθυσμού. Οι γυναίκες προσβάλλονται με τριπλάσια συχνότητα απ’ ό,τι οι άνδρες, ενώ η υψηλότερη συχνότητα της διαταραχής καταγράφεται στις ηλικίες 30-50 ετών.
Τρεις υποτύποι
Η υποξεία θυρεοειδίτιδα έχει τρεις κύριους υποτύπους:
* Την θυρεοειδίτιδα de Quervain. Λέγεται και υποξεία (ψευδο)κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα ή επώδυνη υποξεία θυρεοειδίτιδα. Είναι ο πιο συχνός υποτύπος. Θεωρείται ιογενούς αιτιολογίας. Για την εμφάνισή της έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι ιοί, όπως της παρωτίτιδας, ιοί coxsackie και αδενοϊοί. Αντιπροσωπεύει το 5% των κρουσμάτων των θυρεοειδικών διαταραχών.
* Την υποξεία λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα. Είναι γνωστή και ως υποξεία ανώδυνη θυρεοειδίτιδα. Εκδηλώνεται κυρίως μετά τον τοκετό, με τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού να εκδηλώνονται μέσα στο πρώτο τρίμηνο από αυτόν.
* Την υποξεία επιλόχειο θυρεοειδίτιδα. Εμφανίζεται μέσα σε έναν χρόνο έπειτα από τον τοκετό και συνήθως υποχωρεί μέσα σε 18 μήνες.
Οι υποτύποι αυτοί έχουν παρόμοια κλινική εικόνα και πορεία (εάν υπάρξει υπερθυρεοειδισμός, εκδηλώνεται πρώτος), αλλά διαφορετική αιτιολογία.
Διάγνωση και θεραπεία
Η διάγνωση γίνεται κατ’ αρχάς με λήψη ενός λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού και την κλινική εξέταση. «Η ελαφρά διόγκωση του θυρεοειδούς και ο εντοπισμένος πόνος με αντανάκλαση στο αυτί αποτελούν σημαντικά διαγνωστικά στοιχεία, ιδίως όταν έχει προηγηθεί κάποια λοίμωξη του αναπνευστικού», λέει η κυρία Ράπτη.
Ο γιατρός μπορεί επίσης να ζητήσει αιματολογικές εξετάσεις για να ελέγξει, μεταξύ άλλων, τα επίπεδα των ορμονών του θυρεοειδούς (T4, TSH). Μπορεί επίσης να ζητηθεί σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς. «Στο σπινθηρογράφημα χαρακτηριστικό εύρημα είναι η χαμηλή κατακράτηση του ραδιενεργού ιωδίου από τον θυρεοειδή, σε αντίθεση με ό,τι θα συνέβαινε αν ο ασθενής είχε κλασικό υπερθυρεοειδισμό», εξηγεί η κυρία Ράπτη.
Η υποξεία θυρεοειδίτιδα είναι μία αυτοθεραπευόμενη ασθένεια, δηλαδή υποχωρεί χωρίς να απαιτηθεί κάποια ειδική θεραπεία. Επειδή ωστόσο τα συμπτώματα του ασθενούς είναι έντονα, συνήθως χορηγούνται αρχικά κορτικοστεροειδή (κορτιζόνη).
Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να ανακουφίσουν γρήγορα τον ασθενή (μέσα σε 24 ώρες). Δεν αλλάζουν όμως την πορεία της νόσου, ούτε επιταχύνουν την ανάρρωση.
Αν ο ασθενής εκδηλώσει συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού και αργότερα υποθυρεοειδισμού, μπορεί να χρειασθεί και γι’ αυτά παροδική φαρμακευτική θεραπεία.
Η λήψη των φαρμάκων συνήθως είναι παροδική. Όταν διακοπούν τα κορτικοστεροειδή, ο ασθενής μπορεί να αρχίσει να παίρνει μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) για να διατηρήσει υπό έλεγχο τον πόνο και τη φλεγμονή του θυρεοειδούς του.



Το είδαμε: εδώ

Loading