Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Ποιες τροφές θεωρούνται εσφαλμένα υγιεινές;

Είναι όμως στην πραγματικότητα τόσο υγιεινά όσο διαφημίζονται; Ας δούμε μερικά τέτοια παραδείγματα.

Μπάρες δημητριακών

Ενώ διαφημίζονται ως ένα υγιεινό ενδιάμεσο snack, κάποιες είναι τόσο πλούσιες σε ζάχαρη και θερμίδες που πλησιάζουν την περιεκτικότητα των μπάρων σοκολάτας. Επιπρόσθετα περιέχουν και αρκετό νάτριο για λόγους συντήρησης και βελτίωσης της γεύσης. Έτσι, λοιπόν αν θέλετε να έχετε τις μπάρες δημητριακών στο διαιτολόγιό σας, προτιμήστε εκείνες με τα λιγότερα πρόσθετα σάκχαρα και με τους περισσότερους ξηρούς καρπούς, αποξηραμένα φρούτα και σπόρους. Ακόμα καλύτερα μπορείτε να φτιάξετε τις δικές σας μπάρες δημητριακών, αντικαθιστώντας τη ζάχαρη με λίγο ή και καθόλου μέλι.

Έτοιμα mix ξηρών καρπών

Διαφημίζονται ως ένα υγιεινό κι εύκολο στη μεταφορά του θρεπτικό snack, ωστόσο πρέπει να προσέξετε το περιεχόμενό του στους ξηρούς καρπούς. Είναι πιθανό να περιέχουν αλατισμένους ξηρούς καρπούς, ή ξηρούς καρπούς με πρόσθετο αλμυρό ή γλυκό περίβλημα, υποβαθμίζοντας έτσι την ποιότητα των θρεπτικών συστατικών αφού αυξάνεται το περιεχόμενο σε αλάτι και ζάχαρη. Επιλέγετε λοιπόν το mix ξηρών καρπών που περιέχει ανάλατους ξηρούς καρπούς και σπόρους.

Chips λαχανικών

Αποτελούν μία σχετικά νέα εκδοχή αλμυρών snacks με βάση λαχανικά όπως το καρότο και το παντζάρι. Διαφημίζονται ως περισσότερο υγιεινά από τα κλασσικά chips, καθώς έχουν ως βάση λαχανικά που είναι πλούσια σε βιταμίνες. Η αλήθεια είναι ότι η επεξεργασία στην οποία υπόκεινται τα λαχανικά είναι τέτοια ώστε το περιεχόμενο σε θρεπτικά συστατικά μειώνεται κατακόρυφα. Επιπρόσθετα, το τηγάνισμα και η προσθήκη άλατος οδηγεί σε παρόμοια σύσταση με τα κλασσικά chips πατάτας. Η καλύτερη εκδοχή για την κατανάλωση λαχανικών είναι φυσικά τα φρέσκα λαχανικά. Αν όμως σας αρέσει το τσιμπολόγημα αλλά δε θέλετε να φορτώνεται τον οργανισμό σας με περιττές θερμίδες κι επιβλαβή θρεπτικά συστατικά, μπορείτε να κόψετε στικς λαχανικών όπως το καρότο και το αγγούρι με σπιτικό ντιπ γιαουρτιού ή χούμους.

Αθλητικά ποτά και νερό με ενισχυμένη γεύση

Είναι λογικό οι καταναλωτές να θεωρούν ότι τα αθλητικά ποτά είναι υγιεινά και ωφέλιμα, εφόσον διαφημίζονται από αθλητές υψηλών επιδόσεων. Ωστόσο, αν εσείς ή το παιδί σας δεν ασχολείστε με τον πρωταθλητισμό κι έχετε εντατικές προπονήσεις, μακράς διάρκειας ή σε υψηλές θερμοκρασίες, τότε δεν υπάρχει λόγος να λαμβάνετε περιττές θερμίδες από τα σάκχαρα που περιέχουν τα αθλητικά ποτά. Το ίδιο ισχύει και το νερό με ενισχυμένη γεύση που περιέχει τεχνητά αρώματα και γλυκαντικές ουσίες. Αν θέλετε να δώσετε διαφορετική γεύση στο νερό σας, μπορείτε να προσθέσετε κομμάτια από το αγαπημένο σας φρούτο ή από λεμόνι που θα αρωματίσει ευχάριστα το νερό.

Έτοιμα SMOOTHIES

Τα έτοιμα smoothies συχνά θεωρούνται ως μία υγιεινή εναλλακτική όταν είμαστε εκτός σπιτιού και θέλουμε ένα υγιεινό ρόφημα. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να γίνεται υπερκατανάλωση, καθώς πολλές φορές τα έτοιμα smoothies περιέχουν πρόσθετη ζάχαρη και συντηρητικά. Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε ότι προτιμώντας τα smoothies αφαιρούμε το περιεχόμενο των φρούτων σε φυτικές ίνες και καταναλώνουμε μία συμπυκνωμένη πηγή σακχάρων. Αν λοιπόν σας αρέσουν τα smoothies είναι προτιμώτερο να τα φτιάχνετε μόνοι σας για να γνωρίζετε ακριβώς το περιεχόμενό τους, ενώ το ιδανικό είναι να καταναλώνετε ολόκληρα τα φρούτα.

Προϊόντα χαμηλά ή χωρίς λιπαρά

Τα συσκευασμένα προϊόντα χαμηλά ή χωρίς λιπαρά συνήθως περιέχουν περισσότερη ζάχαρη, αλάτι και συντηρητικά προκειμένου να ενισχυθεί η γεύση μετά την αφαίρεση του λίπους. Έτσι, λοιπόν στο 90% των περιπτώσεων τα light προϊόντα δεν αποτελούν καλύτερες επιλογές από τα αντίστοιχα πλήρη σε λιπαρά προϊόντα. Καλό είναι λοιπόν να συγκρίνετε τις ετικέτες των light και των πλήρων προϊόντων και να επιλέγετε εκείνι που ανά μερίδα περιέχει λιγότερες θερμίδες, λίπος, ζάχαρη και αλάτι.

Ευσταθία Παπαδά
Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, M.Sc., Ph.D. (Cand)
Πτυχιούχος Χαροκοπείου Πανεπιστημίου &
University College London (UCL)
Υποψήφια Διδάκτωρ Χαροκοπείου Πανεπιστημίου
e-mail: efpapada@gmail.com 

Photo: Easy Health Options
πηγή: mothersblog.gr


Το είδαμε: εδώ

Καλοήθεις όγκοι και παθήσεις του δέρματος. Σπίλοι (ελιές), λιπώματα, κύστεις, ιδρωταδενίτιδα, ξανθελάσματα

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr
Διαβάζουμε συχνά για τις καρκινικές βλάβες και τις κακοήθεις παθήσεις του δέρματος (μελάνωμα, βασικοκυτταρικό καρκίνωνα κλπ) και είναι λογικό. Όμως καλό είναι να έχουμε γνώση και για τις καλοήθεις παθήσεις του δέρματος.
Το δέρμα αποτελεί το μεγαλύτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος. Στους ενήλικες έχει κατά μέσο όρο βάρος 4 kg και επιφάνεια 1.8m2. Αποτελείται από 3 στιβάδες, την επιδερμίδα, το χόριο και το υποδόριο λίπος, και από τα εξαρτήματα του δέρματος.

Η επιδερμίδα αποτελεί το 5% του πάχους του δέρματος και σχηματίζεται από ένα πολύστιβο κερατινοποιημένο επιθήλιο. Περιλαμβάνει τα κερατινοκύτταρα που είναι τα κύρια κύτταρα της επιδερμίδας και σχηματίζουν ένα προστατευτικό στρώμα κερατίνης στην επιφάνειά της, τα μελανοκύτταρα τα οποία παράγουν τη μελανίνη που προστατεύει το δέρμα από την υπεριώδη ακτινοβολία και άλλα κύτταρα που παίζουν ρόλο στην ανοσία ή λειτουργούν ως μηχανοϋποδοχείς.
Το χόριο αποτελεί το 95% του πάχους του δέρματος και περιλαμβάνει ίνες κολλαγόνου και ελαστίνης, πρωτεογλυκάνες (ειδικές δομικές ίνες όπως το υαλουρονικό οξύ), τριχοειδή αγγεία, νεύρα, μυς, λίπος και κύτταρα που συμμετέχουν στην άμυνα του οργανισμού.
Τα εξαρτήματα του δέρματος είναι οι τρίχες, οι ιδρωτοποιοί αδένες και οι σμηγματογόνοι αδένες, και βρίσκονται μέσα στο χόριο ή μέσα στο υποδόριο λίπος.
Η λειτουργία του δέρματος περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την προστασία από το περιβάλλον, την υπεριώδη ακτινοβολία, τα μικρόβια, την απώλεια υγρών, ενώ συμμετέχει στη θερμορύθμιση, την αισθητικότητα και τον ανοσολογικό μηχανισμό του οργανισμού.

Καλοήθεις παθήσεις του δέρματος
Καλοήθεις παθήσεις του δέρματος που απασχολούν συχνά τον χειρουργό περιλαμβάνουν:
• Τις κύστεις
• Την υπερίδρωση
• Την πυώδη ιδρωταδενίτιδα (ή ανάστροφη ακμή)
• Τα ξανθελάσματα

Κύστεις 
Διακρίνονται σε επιδερμοειδείς, δερμοειδείς και κύστεις από παγίδευση.
  • Οι επιδερμοειδείς κύστεις (παλαιότερα λέγονταν και σμηγματογόνες κύστεις) προέρχονται από τους αδένες του δέρματος που παράγουν το σμήγμα, το οποίο αποβαλλόμενο  μέσω ενός λεπτού σωλήνα ή πόρου στην επιφάνεια, δημιουργεί τη λιπαρότητα του δέρματος. Όταν ο πόρος αυτός φράξει, τότε το σμήγμα συσσωρεύεται στον αδένα, ο οποίος μετατρέπεται σε κύστη. Χρειάζονται χειρουργική αφαίρεση, διότι συνήθως συνεχίζουν να μεγαλώνουν, αλλά και διότι  εύκολα μπορούν να διαπυηθούν και να μετατραπούν σε αποστήματα. Αφαιρούνται με τοπική αναισθησία.

  • Οι δερμοειδείς κύστεις είναι συγγενείς και εμφανίζονται συνήθως  γύρω (έξω) από τα μάτια, ή στη μέση γραμμή, στο μέτωπο. Σπανίως μπορεί να έχουν και ενδοκρανιακή επέκταση, και γι’ αυτό θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από ειδικό πλαστικό χειρουργό. 

  • Οι κύστεις από παγίδευση οφείλονται σε παγίδευση επιδερμικών στοιχείων στο υποδόριο λόγω τραυματισμού. Αφαιρούνται με τοπική αναισθησία.

Υπερίδρωση
Η υπερίδρωση χαρακτηρίζεται από συνεχή εφίδρωση που μπορεί να αφορά ολόκληρο το σώμα ή μεμονωμένες περιοχές (μασχάλες, παλάμες, πέλματα κ.α.).
Αντιμετωπίζεται με πολλαπλές ενέσεις μικρής ποσότητας αλλαντικής τοξίνης τύπου Α (Botox, Dysport), που σταματά προσωρινά το πρόβλημα ή χειρουργικά, με επιφανειακή λιποαναρρόφηση ή εκτομή της πάσχουσας περιοχής. 
Πυώδης ιδρωταδενίτιδα
Η πυώδης ιδρωταδενίτιδα (ανάστροφη ακμή) αφορά το 4% του πληθυσμού και είναι μία φλεγμονώδης νόσος των μεγάλων ιδρωτοποιών αδένων που βρίσκονται στις μασχάλες, τις βουβώνες και την περιγεννητική χώρα. Η αιτιολογία της είναι άγνωστη αλλά ενοχοποιούνται παχυσαρκία, κακή διατροφή, κάπνισμα, ορμονικοί παράγοντες και κακή ατομική υγιεινή, ενώ ενδέχεται να εμπλέκεται και κληρονομικός παράγων. Στα αρχικά στάδια η νόσος αντιμετωπίζεται επιτυχώς με αντιβιοτικά, αλλά σε προχωρημένα στάδια η μόνη αποτελεσματική θεραπεία είναι η χειρουργική αφαίρεση της πάσχουσας περιοχής και αποκατάσταση του ελλείμματος από χειρουργό.
Ξανθελάσματα 
Τα ξανθελάσματα αποτελούν τοπικές συγκεντρώσεις λιπιδίων κάτω από την επιδερμίδα και εμφανίζονται κυρίως στα άνω και κάτω βλέφαρα. Στο 50% των περιπτώσεων συσχετίζονται με υπερλιποπρωτεϊναιμία. Η αντιμετώπισή τους συνίσταται στη χειρουργική αφαίρεσή τους υπό τοπική αναισθησία. 

Καλοήθεις όγκοι του δέρματος

Σπίλοι (ελιές)
Οι σπίλοι είναι καλοήθεις όγκοι που προέρχονται από τα μελανοκύτταρα. Φυσιολογικά τα μελανοκύτταρα βρίσκονται μέσα στην επιδερμίδα, ενώ όταν αφήνουν την επιδερμίδα και βυθίζονται μέσα στο χόριο λέγονται σπιλοκύτταρα.
Έτσι οι σπίλοι διακρίνονται σε μελανοκυτταρικούς και σπιλοκυτταρικούς. 

Μελανοκυτταρικοί σπίλοι
Εδώ ανήκουν οι εφηλίδες, όπου υπάρχει αυξημένη παραγωγή μελανίνης χωρίς πολλαπλασιασμό των μελανοκυττάρων και η καλοήθης φακή, όπου υπάρχει πολλαπλασιασμός των μελανοκυττάρων κατά μήκος της κατώτερης (βασικής) στιβάδας της επιδερμίδας. Αντιμετωπίζονται κυρίως για αισθητικούς λόγους με κρυοπηξία ή χημικό peeling

Σπιλοκυτταρικοί σπίλοι
Διακρίνονται σε συγγενείς και επίκτητους.
Συγγενείς μελαχρωματικοί (σπιλοκυτταρικοί) σπίλοι
Πρόκειται για μελαχρωματικούς σπίλους που είναι εμφανείς κατά τη γέννηση ή γίνονται αντιληπτοί μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής. Παρατηρούνται στο 1-2% του πληθυσμού και παρουσιάζονται συνήθως στον κορμό. Έχουν σκούρο χρώμα και συχνά φέρουν τρίχες. Διακρίνονται σε μικρούς, μεσαίους και γιγαντιαίους. Οι γιγαντιαίοι, δηλαδή αυτοί που έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από 20 εκ, έχουν πιθανότητα 5-20% ανάπτυξης μελανώματος. Για το λόγο αυτό συνιστάται η αφαίρεσή τους σε μικρή ηλικία.

Επίκτητοι μελαχρωματικοί σπίλοι 
Οι επίκτητοι μελαχρωματικοί σπίλοι εμφανίζονται κατά την παιδική ηλικία και αυξάνονται κατά την εφηβεία και την ενήλικο ζωή. Ανάλογα με το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται τα κύτταρά τους διακρίνονται σε συνδεσμικούς, μεικτούς και ενδοδερμικούς ή χοριακούς.
Οι ενδοδερμικοί (ή χοριακοί) είναι επίπεδοι ή υπεγερμένοι, ανοικτοί καφέ ή μαύροι και μπορεί να φέρουν τρίχες. Οι συνδεσμικοί είναι επίπεδοι, λείοι με σκούρο χρώμα ενώ οι μεικτοί έχουν χαρακτηριστικά μεταξύ των δύο άλλων.
Δυσπλαστικοί ή άτυποι σπίλοι 
Οι δυσπλαστικοί σπίλοι αποτελούν ειδική κατηγορία των επίκτητων μελαχρωματικών σπίλων και έχουν χαρακτηριστικά που μοιάζουν με αυτά του μελανώματος. Έχουν μεγάλο μέγεθος (>5 χιλ), ανώμαλο περίγραμμα και ποικιλοχρωμία, και υπάρχει πιθανότητα 10% εξαλλαγής σε μελάνωμα. Για το λόγο αυτό συνιστάται η χειρουργική αφαίρεσή τους.

Λιπώματα
Τα λιπώματα αποτελούν τους πιο συχνούς καλοήθεις όγκους που αναπτύσσονται στο ανθρώπινο σώμα. Προέρχονται από το λιπώδη ιστό, ο οποίος βρίσκεται κατανεμημένος σε όλο το σώμα μας. Το μέγεθός τους μπορεί να κυμαίνεται από λίγα χιλιοστά μέχρι αρκετά εκατοστά. Τα λιπώματασυνήθως δεν προκαλούν συμπτώματα εκτός εάν αποκτήσουν σημαντικό μέγεθος και πιέζουν παρακείμενα όργανα ή αν εντοπίζονται σε σημεία όπου περνούν νεύρα, οπότε μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα λόγω πιέσεως, όπως αιμωδίες (μουδιάσματα) ή άλγος (πόνο) . Στη ψηλάφησή τους είναι συνήθως ανώδυνα. Η χειρουργική τους αφαίρεση εφαρμόζεται στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες παρατηρείται σημαντική αύξηση του μεγέθους τους ή προκαλούν συμπτώματα ή βρίσκονται κοντά σε αρθρώσεις, παρεμποδίζοντας τη λειτουργία τους. Πολύ συχνή όμως αιτία αφαίρεσής  τους είναι  αισθητικοί λόγοι.


Read more: https://medlabgr.blogspot.com/2011/07/blog-post_27.html#ixzz5IyIuMRmo


Το είδαμε: εδώ

Πρόληψη το Καλύτερο "Φάρμακο"

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Universita' degli Studi di Napoli, Federico II
President of The European Institutes of Metabolomic & Nutritional Medicine

Γνωρίζουμε ότι ένας υγιεινός τρόπος ζωής είναι σημαντικός για την εμφάνιση μελλοντικών επιπτώσεων στην υγεία.

Σε ποιό βαθμό όμως μπορεί να επηρεάσει την υγεία  και να μας προστατεύσει από μελλοντικές ασθένειες;

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε, στο Archives of Internal Medicine και αφορούσε 23.153 άτομα ηλικίας από 35-65 ετών, οι ερευνητές παρακολούθησαν αυτά τα άτομα για διάστημα 8 ετών σχετικά με την εμφάνιση: 
  • Διαβήτη
  • Εμφράγμα του μυοκαρδίου
  • Εγκεφαλικού επισοδείου, και
  • Καρκίνου
Ο σκοπός των επιστημόνων ήταν να καταγράψουν τη μείωση κινδύνου για την εμφάνιση των παραπάνω νοσημάτων σε σχέση με 4 παράγοντες υγείας:
  • Την παχυσαρκία
  • Το κάπνισμα
  • Την υγιεινή διατροφή
  • Την άσκηση, και
Πόσο επηρεάζουν λοιπόν στην πρόληψη των σημαντικότερων χρόνιων νοσημάτων οι τέσσερις βασικοί παράγοντες τρόπου ζωής;
Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Τα άτομα που ακολουθούσαν υγιεινή διατροφή, είχαν φυσιολογικό βάρος, ασκούνταν και δεν κάπνιζαν, παρουσίασαν μείωση του κινδύνου να εμφανίσουν κάποιο σοβαρό χρόνιο νόσημα κατά 80%. Ο κίνδυνος να νοσήσει κάποιος από διαβήτη μειώθηκε κατά 93%, από έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά 81%, από εγκεφαλικό επεισόδιο κατά 50% και από καρκίνο κατά 36%.
Τα συμπεράσματα της συγκεκριμένης μελέτης καταλήγουν ότι τέσσερις απλοί παράγοντες: η αποφυγή του καπνίσματος, το φυσιολογικό βάρος, η τακτική άσκηση και η υιοθέτηση μιας υγιεινής διατροφής μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην πρόληψη των χρόνιων νοσημάτων. 

Θεραπεία και ενίσχυση της υγείας
Έχουν γίνει τεράστια άλματα στη σύγχρονη ιατρική σχετικά με την αντιμετώπιση καταστάσεων απειλητικών για τη ζωή. Ανακαλύπτονται συνεχώς νέα φάρμακα και διαγνωστικές μέθοδοι που επιτρέπουν την καλύτερη αντιμετώπιση των νοσημάτων.

Αυτή όμως η προσέγγιση επικεντρώνει την προσοχή στη νόσο. Συνήθως περιμένουμε να αρρωστήσουμε για να κάνουμε κάτι σχετικά με την υγεία μας ή νομίζουμε ότι κάποιο φάρμακο είναι η πανάκεια. Η αλήθεια όμως είναι ότι η νόσος δεν εκδηλώνεται γιατί λείπει κάποιο φάρμακο από τον οργανισμό ή γιατί ήμασταν απλά άτυχοι. Η νόσος είναι η εκδήλωση της απομάκρυνσης από την φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού. 

Μέσα από την παραπάνω επιστημονική μελέτη αναδεικνύεται η σπουδαιότητα ενός υγιεινού τρόπου ζωής που σχεδόν εξαλείφει την εμφάνιση των κυριοτέρων παραγόντων νοσηρότητας και θνητότητας στις σύγχρονες κοινωνίες. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι η πιο αποτελεσματική φαρμακευτική αγωγή μέχρι σήμερα μειώνει την επίπτωση του διαβήτη κατά 40%, ενώ η αλλαγή τρόπου ζωής προλαμβάνει την εκδήλωση του κατά 93%. Και ενώ η λήψη φαρμακευτικής αγωγής για την μείωση της χοληστερίνης και την πρόληψη του εμφράγματος έχει αμφισβητούμενα αποτελέσματα σε όσους δεν έχουν ήδη νοσήσει από στεφανιαία νόσο, ένας πιο υγιεινός τρόπος ζωής μειώνει την επίπτωση του εμφράγματος κατά 81%.   

Τι μας εμποδίζει να ακολουθούμε έναν υγιεινό τρόπο ζωής;   
Γιατί λοιπόν εφόσον το να ζούμε υγιεινά είναι ο το καλύτερο “φάρμακο” δεν κινούμαστε προς αυτή την επιλογή;

Το μεγαλύτερο εμπόδιο είμαστε εμείς οι ίδιοι. Είναι αλήθεια ότι βομβαρδιζόμαστε από ένα ανελέητο μάρκετινγκ που μας δημιουργεί εξαρτήσεις από πράγματα που λίγα χρόνια πριν δεν υπήρχαν. Μας κατακλύζουν εικόνες που δείχνουν όλους γύρω μας να πίνουν το τάδε χρωματιστό ποτό και το δείνα συσκευασμένο φαγητό και όλα αυτά τα κάνουν άνδρες και γυναίκες με όμορφα και γυμνασμένα σώματα, που για να είναι όμως σε φόρμα δεν δοκιμάζουν ούτε κατά διάνοια τέτοιες τροφές. 

Εμείς όμως αποφασίζουμε. Ας εξετάσουμε τι ακριβώς συμβαίνει πριν κάνουμε κάτι που ξέρουμε ότι είναι κακό για την υγεία μας. Ξεκινάμε έναν εσωτερικό διάλογο με τον εαυτό μας και καταλήγουμε να δικαιολογούμε την επιλογή μας με το επιχείρημα "Δεν θέλουμε να στερηθούμε για να είμαστε υγιείς. Tι νόημα έχει μια ζωή γεμάτη στερήσεις;"

Η αλήθεια όμως είναι ότι όταν λέμε ότι δεν θέλουμε να ζήσουμε μια στερημένη ζωή, είναι τις περισσότερες φορές ανακριβής. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων μιλάμε για εξάρτηση. Εξάρτηση από τη ζάχαρη, τα γλυκά, τα αναψυκτικά, τις συσκευασμένες τροφές, το τσιγάρο το αλκοόλ κλπ. Με την ίδια λογική μπορεί να θεωρηθεί “στέρηση” η αποχή από την χρήση ναρκωτικών ή άλλων βλαβερών ουσιών. Δεν πρόκειται όμως για περιορισμό αλλά για μια λογική επιλογή και μη χρήση ή κατάχρηση χημικών που δεν προβλέπονται να βρίσκονται μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα. 

Όταν κάποιος ακολουθεί έναν ανθυγιεινό τρόπο διατροφής συνήθως νιώθει χειρότερα απ' ότι θα ένιωθε αν το σώμα του λειτουργούσε σωστά. Τα επίπεδα ενέργειας είναι χαμηλά, νιώθει ένταση ή εξάντληση, δυσπεπτικά ενοχλήματα, φουσκώματα και είναι συχνά κακοδιάθετος. Δεν είναι εύκολο να εντοπίσει τι τον επηρεάζει αρνητικά γιατί πρόκειται για μια συνεχή διαδικασία. Έχει πλέον χάσει την ικανότητα να “ακούει” το σώμα του.  

Όταν όμως ακολουθούνται συνήθειες που βοηθούν το σώμα να είναι υγιέστερο νιώθουμε πολύ καλύτερα σε όλα τα επίπεδα. Δεν πρόκειται για κάτι που θα δούμε στο μέλλον, άλλα άμεσα. Είναι κάτι που το βιώνει κανείς από τις πρώτες ημέρες.

Όταν συμπεριλαμβάνουμε στη διατροφή και στον τρόπο ζωής μας ό,τι είναι απαραίτητο ώστε το σώμα μας να λειτουργεί καλά, τότε μπορούμε να καταναλώσουμε και κάτι που δεν είναι απόλυτα υγιεινό, ώστε να μη νιώθουμε στερημένοι. 

Μέσα από την εμπειρία μου ως γιατρός έχω επανειλημμένα διαπιστώσει ότι χρειάζεται συνεχής και αδιάκοπη προσπάθεια για να επιφέρουμε νόσο. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι το κάνουμε αυτό σταθερά και για χρόνια χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

Είναι στο χέρι μας αντί για νόσο, να παράγουμε υγεία και είναι πολύ πιο ευχάριστο, πιο εύκολο και ανταποδοτικό απ’ ότι φαντάζει. 

Πρόληψη
Η ουσιαστική πρόληψη είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού.

Η ειδική εξέταση Metabolomic Analysis® που διενεργείται στις κλινικές μας, αποτυπώνει τις ελλείψεις και ανάγκες του οργανισμού που οφείλονται τόσο σε ενδογενείς (DNA) όσο και εξωγενείς παράγοντες (διατροφή, άσκηση, στρες), στοχεύοντας στην πρόληψη και εξατομικευμένη αντιμετώπιση.Η εξέταση εντοπίζει πρώιμα διαταραχές του οργανισμού και προσδιορίζει τους διαφορετικούς παράγοντες της υγείας. Σύμφωνα με την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ οι μεταβολομικές αναλύσεις είναι η πιο ακριβής μέθοδος αξιολόγησης της υγείας του ατόμου. 

Είναι ένα σύγχρονο εργαλείο της Precision Medicine (Ιατρική Ακριβείας) που μετρά πολύ μικρά μόρια που συμμετέχουν στις χημικές αντιδράσεις του ανθρώπινου οργανισμού και παρέχει ακριβή δεδομένα για την ουσιαστική πρόληψη και αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού. 

Ανιχνεύονται παράγοντες που αφορούν:
  • τις ελλείψεις σε μεταλλικά στοιχεία, αμινοξέα, βιταμίνες και ωμέγα 3 λιπαρά οξέα
  • την ικανότητα του οργανισμού να παράγει ενέργεια (μιτοχονδριακή λειτουργία)
  • την λειτουργία του νευρικού συστήματος
  • την τοξική επιβάρυνση του οργανισμού
  • την αντιοξειδωτική ικανότητα του οργανισμού
  • το εντερικό μικροβίωμα
  • τις κρυφές φλεγμονές
  • το μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των υδατανθράκων και των λιπιδίων, και
  • επιπρόσθετους δείκτες απόκλισης του οργανισμού από τη φυσιολογική λειτουργία
Εντοπίζονται επιπλέον στρεσογόνοι παράγοντες που υποβόσκουν και συχνά παραβλέπονται. H διόρθωση ελλείψεων του οργανισμού σε βιταμίνες και άλλα στοιχεία, η αποκατάσταση του μεταβολισμού και η ρύθμιση του βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής.
Η σταδιακή αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού επιφέρει μια σταθερή βελτίωση της υγείας αντί μιας βαθμιαίας επιδείνωσης, γιατί το σώμα είναι γενετικά προγραμματισμένο να είναι υγιές.

Στην Υγειά σας!

Πηγές:
Archives of Internal Medicine Aug. 2009
www.diabetes.niddk.nih.gov/dm/pubs/preventionprogram/index.aspx
www.diabetes.org/news-research/research/access-diabetes-research/can-meformin-prevent-or-delay-type-2-diabetes.html
www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3303886/


Το είδαμε: εδώ

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Κατάθλιψη: 10 τρόποι να την καταπολεμήσετε


Η κατάθλιψη είναι μια δύσκολη διαταραχή, η οποία στερεί από τους ασθενείς κάθε ικμάδα ενεργητικότητας και αισιοδοξίας. Mπορεί να διαπιστώσουν ότι τους είναι αδύνατο να σηκωθούν το πρωί από το κρεβάτι ή να ντυθούν για να πάνε στη δουλειά. Μπορεί να μην θέλουν να βλέπουν άλλα άτομα και να αισθάνονται ότι βαριούνται τα πάντα. Ή ακόμα μπορεί να νιώθουν μοναξιά και απελπισία.
«Όλοι έχουμε περιστασιακά κακή ψυχική διάθεση και εκδηλώνουμε τέτοιου είδους συμπτώματα, αλλά όταν αυτά είναι καθημερινά και επιμένουν επί περισσότερο από δύο εβδομάδες, είναι απαραίτητη η συμβουλή ενός ειδικού», λέει ο νευρολόγος-ψυχίατρος Δρ. Νίκος Ε. Δέγλερης, διδάσκων Ψυχοθεραπείας στο Πανεπιστήμιο Paris V, στη Γαλλία. «Δυστυχώς, τα επιστημονικά στοιχεία που έχουμε στα χέρια μας δείχνουν ότι μόνον οι μισοί απ’ όσους εκδηλώνουν κατάθλιψη λαμβάνουν νωρίς θεραπεία. Οι υπόλοιποι περιμένουν πολύ καιρό πριν απευθυνθούν σε έναν ειδικό».
Ακόμα, όμως, κι όταν οι ασθενείς απευθύνονται στους ειδικούς, δεν λαμβάνουν πάντοτε την συνδυασμένη θεραπεία φαρμάκων-συμβουλευτικής που συνήθως χρειάζονται - συχνά επειδή δεν μπορούν να καλύψουν το οικονομικό κόστος της.
Ανεξάρτητα, όμως, από τη θεραπεία που κάνει ο ασθενής, πρέπει ταυτοχρόνως να προσπαθεί να υπερνικήσει τα καταθλιπτικά συμπτώματά του, να βελτιώσει την ψυχική του διάθεση και να συνεχίσει να είναι λειτουργικός. Ο Δρ. Δέγλερης έχει μερικές συμβουλές που μπορεί να βοηθήσουν:
1. Να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας ότι σύντομα θα νιώθετε καλύτερα. Τα συμπτώματα της κατάθλιψης κατά μέσο όρο διαρκούν έξι έως οκτώ μήνες, όταν ο ασθενής δεν λάβει θεραπεία, και λιγότερο όταν κάνει. Να λέτε λοιπόν συνεχώς στον εαυτό σας ότι η κατάστασή σας δεν είναι μόνιμη και ότι σύντομα θα περάσει και θα νιώσετε καλύτερα. Με αυτό τον τρόπο θα καταπραΰνετε τους φόβους και την απελπισία σας.
2. Να σας μιλάτε με ευγένεια. Όταν σκέφτεστε την κατάστασή σας και προσπαθείτε να τονώσετε τον εαυτό σας, να χρησιμοποιείτε τον ίδιο ήρεμο και γεμάτο κατανόηση τόνο και εκφράσεις που θα χρησιμοποιούσατε για να βοηθήσετε έναν καλό φίλο σας. Επειδή περνάτε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, είναι σημαντικό να γίνετε καλός φίλος και σύμβουλος του εαυτού σας.
3. Συζητήστε με τους πιο κοντινούς σας ανθρώπους. Όσο δύσκολο κι αν σας φαίνεται, αρχίστε να μιλάτε ανοιχτά για τα συναισθήματά σας. Όσο περισσότερο θα τα εξωτερικεύετε, τόσο περισσότερο θα τα εκλογικεύετε και θα τα διαχειρίζεστε καλύτερα.
4. Προσέξτε τον ιδεομηρυκασμό. Το να «αναμασάτε» στο μυαλό σας όλα τα αρνητικά που σας συμβαίνουν είναι ό,τι χειρότερο όταν έχετε κατάθλιψη. Ο ιδεομηρυκασμός, όπως λέγεται η τάση αυτή, καταστέλλει την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και έτσι συντηρεί τα καταθλιπτικά συμπτώματα. Αντί, λοιπόν, να σκέφτεστε τα ίδια και τα ίδια, εστιάστε στην αναζήτηση μιας λύσης. Να υπενθυμίζετε επίσης συχνά στον εαυτό σας ότι ο ιδεομηρυκασμός δεν σας κάνει καλό.
5. Βρείτε κάτι να αποσπάσει την προσοχή σας. Το μυαλό μπορεί να εστιάζει σε ένα πράγμα κάθε φορά. Αντί, λοιπόν, να είστε κλεισμένοι στο δωμάτιό σας και να αισθάνεστε δυστυχισμένοι, δηλώσετε εθελοντής σε κάποιο κοινωνικό πρόγραμμα, που θα ωφελεί πολλούς ανθρώπους. Να θυμάστε πως όταν γινόμαστε χρήσιμοι στους άλλους, αφενός το μυαλό μας «ξεχνάει» τις αρνητικές σκέψεις διότι έχει κάτι καλύτερο να απασχοληθεί, αφετέρου νιώθουμε καλύτερα για τον εαυτό μας επειδή προσφέρουμε κάτι. 
6. Εστιασθείτε σε ό,τι κάνετε καλά. Όσο δύσκολη κι αν είναι η ζωή σας αυτή τη στιγμή, δεν έχετε φθάσει τυχαία ως εδώ. Σίγουρα έχετε κάνει κάποια καλά πράγματα στην πορεία της ζωής σας. Επειδή, όμως, η κατάθλιψη θολώνει την κρίση μας, δίνετε υπερβολική έμφαση στα αρνητικά γεγονότα και ξεχνάτε τα θετικά. Φροντίστε κάθε βράδυ να γράφετε σε ένα τετράδιο τρία πράγματα που κάνετε ή κάνατε καλά.
7.Αντισταθείτε στην ανάγκη να ζείτε στο παρελθόν. Το να σκέφτεστε συνεχώς πως ήσασταν κάποτε, πόσα χρήματα είχατε, με ποιους βγαίνατε κ.λπ. είναι ό,τι πρέπει για να βουλιάξετε ακόμα περισσότερο στην απελπισία. Το ίδιο και να κατηγορείτε τον εαυτό σας, κάποιον άλλο, το σύστημα κ.λπ. για το πως είστε σήμερα. Οι κατηγορίες και η αναπόληση θα σας βοηθήσουν να βγείτε στην φωτεινή πλευρά της ζωής όσο και το να πίνετε το ένα μπουκάλι ποτό μετά το άλλο (δηλαδή καθόλου). Πάψτε να ζείτε στο παρελθόν και χρησιμοποιήστε μόνο τα λάθη του παρελθόντος ως μάθημα, για να μην τα επαναλάβετε.
8. Να θυμάστε ότι η κατάθλιψη σάς λέει ψέματα. Η κατάθλιψη έχει την τάση να κάνει άνοστα τα φαγητά που κάποτε σας άρεσαν, κουραστικούς τους φίλους που κάποτε σας έκαναν ευτυχισμένους, βαρετή τη δουλειά που κάποτε σας γέμιζε και μαύρη την πολύχρωμη ζωή γύρω σας. Όλ’ αυτά όμως είναι ψέματα. Τα χρώματα γύρω σας εξακολουθούν να υπάρχουν, τα φαγητά εξακολουθούν να είναι νόστιμα και οι φίλοι και η δουλειά σας είναι όπως τα ξέρατε. Συνεπώς κάθε φορά που σκέφτεστε ότι δεν αξίζετε τίποτα, ότι κανείς δεν σας αγαπάει και δεν σας νοιάζεται κτλ., να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας πως όλ’ αυτά είναι ψέματα που επινοεί η κατάθλιψη και προσπαθεί να σας κάνει να τα πιστέψετε.
9. Να έχετε πίστη στο μέλλον. Ο φόβος και η αγωνία για το μέλλον είναι συχνά εξίσου επιβαρυντικά για την ψυχική υγεία με το να ζει κανείς μονίμως στο παρελθόν. Η χρόνια αγωνία για το «τι μας περιμένει» μπορεί εύκολα να οδηγήσει στην καταστροφολογία και από εκεί δεν είναι μακριά η στιγμή που κάθε πονοκέφαλος θα κρύβει έναν όγκο στον εγκέφαλο και κάθε απόρριψη θα αποτελεί την «απόδειξη» ότι είστε καταδικασμένοι σε μια ζωή μοναξιάς. Αντί να ασχολείστε με την αβεβαιότητα του μέλλοντος, να εστιάζετε την προσοχή σας σε ό,τι όμορφο και καλό συμβαίνει εδώ και τώρα στη ζωή σας.
10.Ζητήστε θεραπεία. Μπορεί τα συμπτώματα της κατάθλιψης να μην διαρκούν πολύ, αλλά έχουν υψηλό ποσοστό υποτροπής. Επιπλέον, όσο περισσότερες υποτροπές έχει κανείς, τόσο περισσότερο κινδυνεύει να υποτροπιάσει εκ νέου. Έχει βρεθεί πως ένας άνθρωπος που εκδηλώνει κλινική κατάθλιψη μία φορά έχει 60% πιθανότητες υποτροπής, αν έχει δύο επεισόδια κατάθλιψης έχει 70% πιθανότητες νέας υποτροπής και αν είχε τρία επεισόδια κατάθλιψης 90% πιθανότητες νέας υποτροπής.


Το είδαμε: εδώ

Η στεφανιαία νόσος εκδηλώνεται ως στηθάγχη ή έμφραγμα του μυοκαρδίου ή καρδιακή ανεπάρκεια. Παράγοντες κινδύνου για αθηροσκλήρυνση

του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D.,  medlabnews.gr

Η Στεφανιαία νόσος  οφείλει  το όνομά της στα στεφανιαία αγγεία, αρτηρίες οι οποίες αιματώνουν την καρδιά  και είναι υπεύθυνες για την σωστή λειτουργία της .
Τα στεφανιαία αγγεία εκφύονται από τη ρίζα της αορτής και αποτελούνται από την αριστερή και τη δεξιά στεφανιαία αρτηρία. Η αριστερή στεφανιαία αρτηρία έχει ένα βραχύ αρχικό τμήμα (το στέλεχος) και κατόπιν χωρίζεται σε δύο κλάδους: Τον πρόσθιο κατιόντα και τον περισπώμενο κλάδο. 
Η δεξιά στεφανιαία αρτηρία έχει ξεχωριστή έκφυση .


Read more: https://medlabgr.blogspot.com/2015/11/coronary-heart-disease.html#ixzz5Is3pY0iu


Το είδαμε: εδώ

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Παγκόσμια Ημέρα Δρεπανοκυτταρικής Νόσου, 19 Ιουνίου

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr

Στις 22 Δεκεμβρίου 2008, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε για πρώτη φορά τη Δρεπανοκυτταρική αναιμία ως ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας. Ανάμεσα στα αντικείμενα αυτής της απόφασης, A/63/L63, ήταν και ο καθορισμός της 19ης Ιουνίου, εκάστου έτους, ως «Παγκόσμια Ημέρα Δρεπανοκυτταρικής Νόσου». Μία παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη σε εκστρατείες ευαισθητοποίησης τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Ο πρώτος εορτασμός της Παγκόσμιας ημέρας Δρεπανοκυτταρικής νόσου, στις 19 Ιουνίου 2009, έγινε στη Νέα Υόρκη, σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO - World Health Organization), το Ταμείο Έκτακτης Ανάγκης Παιδιών των Ηνωμένων Εθνών (UNICEF - United Nations Children's Emergency Fund) και τα Ηνωμένα Έθνη (UN - United Nations).

Η Δρεπανοκυτταρική Αναιμία και Μικροδρεπανοκυτταρική Αναιμία χαρακτηρίζονται από την παρουσία της παθολογικής αιμοσφαιρίνης S. Τα ερυθροκύτταρα με αιμοσφαιρίνη S γίνονται δύσκαμπτα και παίρνουν το σχήμα δρέπανου προκαλώντας απόφραξη των μικρών αγγείων, ελλιπή οξυγόνωση του αίματος και βλάβη στους ιστούς. 

Δρεπανοκυτταρικη Αναιμια: (ΔΑ) Πρόκειται για βαριά αιμολυτική αναιμία η οποία έχει από την παιδική ηλικία σοβαρές επιπτώσεις σε πολλά όργανα και συστήματα, αλλά και στην ανάπτυξη του οργανισμού. Επιπρόσθετα οι ασθενείς εμφανίζουν "κρίσεις πόνου" και συχνές λοιμώξεις. Οι ασθενείς χρειάζονται συνεχή ιατρική παρακολούθηση, συχνές επισκέψεις στα Ειδικά Τμήματα των νοσοκομείων.

Η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι μία κληρονομικού χαρακτήρα νόσος που κληροδοτείται στα παιδιά αν ένας από τους δύο γονείς ή και οι δύο έχουν το γονίδιο. Εάν ένα παιδί κληρονομήσει το γονίδιο μόνο από τον ένα γονιό του, τότε έχει το στίγμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, και είναι δυνατό, ακόμη κι αν δεν εκδηλώσει κανένα σύμπτωμα να κληροδοτήσει το γονίδιο στο παιδί του.

Η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία είναι η μεικτή ετεροζυγωτία δρεπανοκυτταρικού και β θαλασσαναιμικού γονυλλίου.
Στην Ιταλία, στην Ελλάδα και στην Αφρική  παρατηρείται μια μορφή συγγενούς αιμολυτικής αναιμίας που μοιάζει με την δρεπανοκυτταρική στις επώδυνες και αναιμικές κρίσεις, αλλά έχει διαφορετικά αιματολογικά χαρακτηριστικά. Σήμερα, το 5,2% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι φορέας γονιδίου Θαλασσαιμίας ή Δρεπανοκυτταρικής Αναιμίας. 

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η Δρεπανοκυτταρικη Νόσος (ΔΝ) συγκαταλέγεται στις σπάνιες παθήσεις (rare diseases) και εκτιμάται ότι νοσούν περίπου 103.000 άτομα (στοιχεία της Eurostat 2016). 

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας Πασχόντων από Δρεπανοκυτταρική και Μικροδρεπανοκυτταρική Αναιμία (www.syppadremia.gr), που ιδρύθηκε το 2005, έχει ως βασικές δράσεις του την πρόληψη, την ενημέρωση, τις κοινωνικές μελέτες και έρευνες, τη διοργάνωση ημερίδων-συνεδρίων και την ενίσχυση της ανεξάρτητης διαβίωσης με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πασχόντων.

Ο ΣΥΠΠΑΔΡΕΜΙΑ είναι μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαμίας (Ε.Ο.Θ.Α), της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.με.Α), καθώς και της Πανελλήνιας Ένωσης Σπανίων Παθήσεων (Π.Ε.Σ.ΠΑ).


Read more: https://medlabgr.blogspot.com/2018/06/Blood-Sickle-cell-anemia.html#ixzz5IngBH1Gk


Το είδαμε: εδώ

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Πόσες θερμίδες έχει το ροδάκινο;

Αυτή είναι η εποχή του ζουμερού ροδάκινου και η αλήθεια είναι ότι λίγοι είναι εκείνοι που δεν το αγαπούν.
Τα ροδάκινα ανήκουν στην κατηγορία των πυρηνόκαρπων φρούτων, όπου συγκαταλέγονται επίσης τα βερίκοκα, τα δαμάσκηνα, τα νεκταρίνια και τα κεράσια. Τα ροδάκινα, εκτός από γλυκιά, δροσερή γεύση και ευχάριστο άρωμα, έχουν και υψηλή διατροφική αξία.
rodakino
Το ροδάκινο, όπως και όλα τα φρούτα, αποδίδει λίγες θερμίδες. Εκατό γραμμάρια ροδάκινο μας εφοδιάζουν με μόλις 40 θερμίδες. Το ζουμερό φρούτο είναι πλούσιο σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Αξιοσημείωτη είναι και η περιεκτικότητα του ροδάκινου σε φυτικές ίνες. Ένα ροδάκινο περιέχει 3 γραμμάρια φυτικών ινών.
Όσον αφορά τις βιταμίνες του, το ροδάκινο μας προσφέρει διάφορες βιταμίνες, όπως βιταμίνη A, C, E, K και 6 βιταμίνες του συμπλέγματος B. Το ροδάκινο περιέχει αρκετή βιταμίνη Α και β καροτένια. Τα β καροτένια μέσα στο ανθρώπινο σώμα μετατρέπονται σε βιταμίνη Α, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στη νυχτερινή όραση και στην υγεία των βλεννογόνων και του δέρματος.
Επίσης, τα ροδάκινα είναι καλή πηγή βιταμίνης C, μιας βιταμίνης με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Τα αγαπημένα, γλυκά φρούτα περιέχουν διάφορα μέταλλα όπως ο σίδηρος, το μαγνήσιο και το μαγγάνιο. Τα ροδάκινα μας εφοδιάζουν και με αρκετό κάλιο, ένα σημαντικό συστατικό των κυττάρων και των υγρών του σώματος που συμβάλλει στην καλή λειτουργία της καρδιάς και της αρτηριακής πίεσης.
Σημαντική είναι και η περιεκτικότητα των ροδάκινων σε πολύτιμες ουσίες όπως τα φλαβονοειδή, δηλαδή σε λουτεΐνη, ζεαξανθίνη και β-κρυπτοξανθίνη. Οι συγκεκριμένες ουσίες δρουν κατά της φθοράς που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες στον ανθρώπινο οργανισμό και τον προστατεύουν από την οξείδωση.
Μην ξεχνάτε ότι πρέπει να καταναλώνετε καθημερινά δύο με τρεις φρούτων. Απολαύστε το ροδάκινο σκέτο ή προσθέστε το στο γιαούρτι, σε smoothies ή ακόμα και στη σαλάτα σας.
Πηγή: Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας (ΟΚΑΑ).
onmed.gr


Το είδαμε: εδώ

Loading