γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
... ναι, για να στο ξεπαστρέψουνε και δαύτο, κληρονόμοι ανίεροι, ανάξιοι, ανίκανοι...
και όχι μόνον λεβαντίνοι...
...αλλά και ντόπιοι ρεμπεσκέδες...
...ίδιοι κι απαράλλακτοι οι «Γκρεμιστές», όποιος κι αν πάρει το τιμόνι αυτού του άτυχου βράχου του Αιγαίου...
...παράφοροι, ανυπόφοροι, αδιάφοροι...
...μίσθαρνοι ξένων αρμοστών...
...δόλιοι γρύπες αδίστακτοι...
Τραβάει χρόνια τώρα η επίθεση της ΕΕ στην εγχώρια πρωτογενή παραγωγή (αγροτική, κτηνοτροφική, αλιευτική).
Κάθε τόσο «εκτελούνε» στην κυριολεξία κι ένα προϊόν...
Πότε τη ζάχαρη, πότε τα καϊκια, πότε τ’ αμπέλια, πότε τις ελιές, πότε το γάλα και το κρέας, πρόσφατα την ντομάτα και το τσίπουρο...
Τώρα ήρθε (πάλι) η ώρα του κρασιού...
Αφού έκαναν απαγορευτική την ελεύθερη καλλιέργεια του αμπελιού, τώρα ρίχνουν ένα ακόμη καίριο χτύπημα στην τελική τιμή του...
...ακόμη και στην πιο φτηνή μορφή του...
Το παραδοσιακό μας, πριν ακόμη απ’ τα χρόνια του Ομήρου, προϊόν...αγαθό...
Από την πρώτη αράδα της Ιλιάδας μέχρι την τελευταία της Οδύσσειας, οι στίχοι είναι λουσμένοι στην κυριολεξία στο κρασί...
Πότε θεριεύουν οι ήρωες απ’ το κρασί για να ριχτούν στη μάχη, πότε πλένουν τα τραύματά τους με κρασί, πότε μεθάνε με κρασί για να ξεχάσουν τον πόνο τους από την απώλεια συντρόφων, πότε γλεντάνε με κρασί μια νίκη...
Ο τόπος αυτός και ο Έλληνας μεγάλωσαν ταυτόχρονα μαζί και πάνω σ΄ ένα αμπέλι....ένα κλήμα κι έναν ασκό κρασιού...
Ε και τι έγινε;
Όλα ξεπερνιούνται...
Όλα μπορούν ν’ αλλάξουν...
...θα πει κι ο «μισθωμένος πολιτικός των καιρών»...
H συνέχεια του άρθρου εδώ: aegeanhawk
Το είδαμε: εδώ
Αν σας άρεσε κάντε Like:
