Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011

Bρικόλακες: Μύθος ή Πραγματικότητα;

Print Friendly and PDF Print Print Friendly and PDF PDF


Θεωρείτε ότι οι βρικόλακες είναι λογοτεχνικό κατασκεύασμα και δεν έχουν καμία βάση στην πραγματικότητα; Στο συγκεκριμένο άρθρο όλα όσα θέλατε να μάθετε για το θρύλο των βαμπίρ, μαζί με πιθανές εξηγήσεις και ιστορίες αληθινών... βρικολάκων!



Πότε γίνεσαι βρικόλακας;
Στην Μυτιλήνη πιστεύουν ότι βρικολακιάζουν όσοι έχουν κάνει μεγάλα εγκλήματα, οι αυτόχειρες και όσοι δεν πηγαίνουν ποτέ στην εκκλησία.

Στην Σκύρο και σε μερικές περιοχές της Θράκης βρικολακιάζουν οι άταφοι και άψαλτοι.

Στην Άνδρο πιστεύουν ότι αν βλαστημήσεις ή καταραστείς έναν νεκρό, τότε εκείνος γίνεται βρικόλακας.

Πότε εμφανίζεται ένας βρικόλακας;
Στην Μάνη υπάρχουν δύο είδη βρικολάκων: οι "ριχτοί", αυτοί που δεν ησυχάζουν ποτέ και βγαίνουν από τον τάφο τους κάθε μέρα και οι "Σαββατιανοί", που βγαίνουν από το μνήμα τους μόνο το Σάββατο. Και οι δύο βγάινουν μόνο τη νύχτα και για να φύγουν πρέπει να λαλήσει ο μαύρος κόκορας.

Στην Σάμο συνήθως εμφανίζονται από τα μεσάνυχτα μέχρι να βγει ο ήλιος, αλλά μερικές φορές μπορεί να εμφανιστούν και το μεσημέρι, στις 12 ακριβώς, αλλά δεν μπορούν να απομακρυνθούν από τον τάφο τους.

Στην Χίο βγαίνουν μετά τα μεσάνυχτα και εξαφανίζονται μόνο όταν λαλήσει τρεις φορές ο άσπρος κόκκορας. Είναι λευκοντυμένοι -με τα σάβανά τους- αλλά έχουν και ένα αρχηγό, που είναι τριπλάσιος σε μέγεθος και κατάμαυρος κι ολόγυρά του χοροπηδούν οι άλλοι.

Στην Αμοργό πιστεύουν ότι οι βρικόλακες μπορούν να εμφανιστούν και στο φως της ημέρας.

Στην Κάλυμνο βγαίνουν τις κρύες νύχτες του χειμώνα, γιατί τους αρέσει ο παγωμένος άνεμος με τον οποίον ταξιδεύουν από σπίτι σε σπίτι.

Στην Μακεδονία βγαίνουν μόνο τις νύχτες με πανσέληνο.

Τι μορφή έχει ο... Έλληνας βρικόλακας;
Στη Χίο, είναι ντυμμένοι στα λευκά κι έχουν ένα αρχηγό, τριπλάσιο σε μέγεθος και κατάμαυρο.

Στην Σκόπελο είναι σκελετοί που περπατούν.

Στην Αλόννησο έχουν μαύρη και γυαλιστερή σάρκα, και λάμπουν στο σκοτάδι.

Στις Σπέτσες, στην Ύδρα και στα Κύθηρα, είναι κακόσχημοι καμπούρηδες με κατάμαυρα χέρια και μεγάλα νύχια.

Στην Τήνο έχουν τη μορφή του νεκρού, σαν φάντασμα δηλαδή, αλλά έχουν μακριά γένια, μακριά μαλλιά και γαμψά νύχια.

Στη Σαμοθράκη πιστεύουν ότι το σώμα των βρικολάκων είναι από φωτιά και μπορούν να γίνουν αόρατοι.


Αληθινοί βρικόλακες- δολοφόνοι

Μανουέλα και Ντάνιελ Ρούντα

Το ζευγάρι κάλεσε στο σπίτι του τον συνεργάτη και φίλο του Ντάνιελ, Φρανκ Χάγκεν, και αφού τον μαχαίρωσαν και οι δύο 66 φορές, τον χτύπησαν με τσεκούρι και αφού ξεψύχησε, ήπιαν το αίμα του σε ποτήρι και έκαναν σεξ στο φέρετρο όπου συνήθιζε να κοιμάται η Μανουέλα.
Στο δικαστήριο δήλωσαν ότι δεν θεωρούσαν πως έκαναν κάτι κακό, αφού υπακούσαν στις διαταγές του Κυρίου τους, τον Σατανά

Ρίτσαρντ Τρέντον Τσέις


Μέσα σε έναν μόνο μήνα, ο Τσέις ή αλλίως "Ο Βρικόλακας του Σακραμέντο" δολοφόνησε 6 ανθρώπους και ύστερα ήπιε το αίμα τους και έφαγε τα απομεινάρια τους.
Στο δικαστήριο που έγινε το 1979, δήλωσε πως το έκανε επειδή νόμιζε πως οι Ναζί του είχαν δώσει ένα δηλητήριο που θα μετέτρεπε το αίμα του σε... αλεύρι, και ο μόνος τρόπος να το αποφύγει ήταν να φάει το σώμα και το αίμα άλλων ανθρώπων.

Ρόντρικ Τζάστον Φέρελ


Στις 25 Νοεμβρίου του 1996, ο 16χρονος Φέρελ σκότωσε τους γονείς της πρώην φιλενάδας του και πάνω στον πατέρα χάραξε το γράμμα "V" (Vampire). Ο Φέρελ δήλωνε παντού ότι στην πραγματικότητα ήταν ο βρικόλακας Βεσάγκο και ζούσε στη γη πάνω από 500 χρόνια.

Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο το 1998, και για δύο χρόνια ήταν ο νεότερος θανατοποινίτης στην ιστορία της Αμερικής, μέχρι που το δικαστήριο της Φλόριντα μείωσε την ποινή του από θάνατο σε ισόβια, χωρίς τη δυνατότητα αναστολής.

Πορφυρία ή Βαμπιρισμός
Mήπως τελικά ο κόμης Δράκουλας έπασχε από γεννετική ασθένεια;


Μπορεί όλα αυτά να σας φαίνονται πολύ απίστευτα για να έχουν κάποια πραγματική βάση, αλλά υπάρχει μια αληθινή και πολύ σπάνια γενετική ασθένεια του αίματος που αποδίδει στον άνθρωπο που πάσχει από αυτή μερικά χαρακτηριστικά των "τυπικών" βρικολάκων.

Η μορφή

Η πορφυρία περιγράφεται ως μια έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων που επιφέρει στον ασθενή μια υπερευαισθησία στο φως του ήλιου. Επιπλέον, εκείνος που πάσχει από αυτή έχει μεγάλες παραμορφώσεις στην εμφάνισή του. Το σύστημα που είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη και την κατανομή των τριχών στο σώμα του λειτουργεί ανώμαλα ενώ η μύτη και τα δάχτυλα του ασθενή ατροφούν και συρρικνώνονται, σε σημείο που να μοιάζουν περισσότερο με νύχια αρπακτικού πουλιού παρά με χέρια ανθρώπου. Επίσης, παρατηρείται δυσκαμψία των χειλών και των ούλων του πάσχοντα και αναγκαστικά αφήνει να φανούν τελείως τα δόντια του.

Ο παράγοντας "σκόρδο"

Και εκτός από την εμφάνιση, υπάρχει κι ένα άλλο στοιχείο που παραπέμπει στα χαρακτηριστικά των βαμπίρ: η απέχθεια προς το σκόρδο. Το φυτό αυτό περιέχει μια χημική ουσία που δρα ανασταλτικά με κάποια ένζυμα του ήπατος και αν ένας άνθρωπος που πάσχει από προφυρία φάει σκόρδο, τα προβλήματα της υγείας του θα πολλαπλασιαστούν.

Ο καθρέφτης και ο σταυρός

Η απέχθεια των ανθρώπων αυτών προς τον καθρέφτη και τον σταυρό, τα οποία είναι στοιχεία της... προσωπικότητας ενός βαμπίρ, μπορεί να εξηγηθεί πολύ απλά. Εφόσον το πρόσωπο και το σώμα τους είχε παραμορφωθεί σε τέτοιο βαθμό, δεν θα ήθελαν με τίποτα να δουν το είδωλό τους στον καθρέφτη και σε περίπτωση που τους έφερναν κοντά σε έναν σταυρό, θα πίστευαν ότι είναι δαιμονισμένοι και η ψυχική τους υγεία θα διαταρασσόταν περισσότερο από τις απλές νευρικές κρίσεις που τους ταλαιπωρούσαν.

Η δίψα για αίμα

Σήμερα, σε αντίθεση με τα παλιότερα χρόνια, η πορφυρία καταπολεμάται με μετάγγιση αίματος. Πως όμως μπορούσαν να αισθανθούν υγιείς οι ασθενείς του 16ου και 17ου αιώνα όταν οι μεταγγίσεις άνηκαν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας; Με το να πίνουν ποσότητες αίματος.

πηγή: MEN24

Share
Loading